Surah Al-Qalam — Aya 47

Ma’anonin Kalmomin:

• الْغَيْبُ: wato ilmin abin da ya ɓoye ga mutane, kamar ilmin Allah da abin da ke cikin Lauhin Mahfuz.
• يَكْتُبُونَ: suna rubuta waɗannan maganganun da suke faɗa wa kansu, kamar dai suna karantawa daga wani littafi.

Tafsirin Ayar:

Wannan tambaya ce mai zargi ga waɗannan mushrikai da suka ƙaryata Manzon Allah (SAW). Shin, suna da ilmin gaibi ne har suke rubuta wa kansu abin da suke so? Wato, shin suna da wani ilmi na sirri da ya zo musu daga Allah, wanda ya gaya musu cewa su ne mafifitan daraja a wurin Allah, kuma su ne za su sami alheri a Lahira, yayin da muminai za su sha azaba? A'a, ba haka ba ne! Ba su da wani ilmin gaibi kwata-kwata. Suna faɗar waɗannan maganganun ne kawai bisa zato da son rai, ba bisa wani dalili ba. Idan da gaske suna da ilmin gaibi, da sun san cewa maganganunsu na ƙarya ne, kuma da sun san sakamakon ƙaryarsu. Amma ba su da wani ilmi, sai dai suke rubuta wa kansu abin da suke tunani, kamar dai suna karanta shi daga wani littafi. Wannan yana nuna cewa maganganunsu ba su da tushe, kuma ba su da wani hujja da za su dogara da ita.

Fa’idojin da Ake Samu Daga Ayar:

1. Wannan ayar tana nuna cewa ilmin gaibi na Allah ne kaɗai, ba wani halitta ba. Babu wani mutum ko aljani da ya san abin da Allah ya ɓoye, sai dai abin da Allah ya sanar da shi ga manzanninsa.
2. Tana ƙarfafa muminai su dogara ga Alkur’ani da abin da ya zo daga Allah, kuma su ƙi bin zato da son rai, domin waɗannan ba su zama dalili ba a wurin Allah.
3. Tana nuna cewa waɗanda suke faɗar maganganu ba tare da ilmi ba, ko suke yin hukunci bisa zato, suna kama da waɗanda suke rubuta wa kansu abin da ba su sani ba. Wannan yana nuna cewa mutum ya kamata ya yi magana da ilmi, kuma ya nisanta kansa daga faɗar abin da bai sani ba.
4. Ayar tana ƙarfafa mumini ya riƙe imaninsa da yaƙininsa, domin waɗannan maganganun na abokan gaba ba su da wani tushe, kuma ba za su iya canja abin da Allah ya yanke ba.