Suurah Al-Qalam — Aayad 47

Macnaha ereyada:

• الْغَيْبُ (Al-Ghayb): Waxa qarsoon ee aan la arkin, gaar ahaan Cilmiga Qaybta ah ee uu u gaar yahay Eebe, sida Looxul Maxfuudka.
• يَكْتُبُونَ (Yaktubuun): Waxay qori lahaayeen waxa ay sheegayaan ama waxa ay xukumi lahaayeen.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxaa laga jawaabayaa su'aal ay quseysaa mushrikiinta Carabta ee diidday Nabiga ﷺ. Ilaahay wuxuu weydiinayaa: Ma waxaa jira cilmiga qaybta ah oo ay hantiyeen, si ay uga qoraan waxa ay doonaan oo ay ku xukumaan? Haddii ay leeyihiin cilmigaas, waxay ku qori lahaayeen wax kasta oo ay rabaan. Laakiin xaqiiqda waa in aanay haysan cilmigaas, waayo cilmiga qaybta ah wuxuu u gaar yahay Eebe oo keliya. Marka, hadalladooda iyo sheegashooyinkooda ah inay ka sarreeyaan Mu'miniinta ama inay heli doonaan wanaag, waa wax aan sal iyo raad lahayn, waana been abuurasho.

Sidoo kale, aayaddan waxay ku xidhan tahay dood hore oo ku saabsan in Nabiga ﷺ uu weydiisanayo mushrikiinta ujuuro (lacag) marka uu kuugu yeedho iimaanka, taas oo ay ku cuslayn karto. Ilaahay wuxuu caddeeyay in Nabigu uusan weydiisanayn ujuuro, laakiin mushrikiintu waxay sheeganayaan wax aanay haysan, waxayna u malaynayaan inay leeyihiin cilmiga waxa qarsoon, iyagoo ku xukumaya nafahooda inay ka khayr badan yihiin kuwa rumeeyay.

Faa'iidooyinka laga qaado Aayadda:

1. Cilmiga waxa qarsoon (ghayb) wuxuu u gaar yahay Eebe oo keliya, mana jiro cid og waxa ku jira Looxul Maxfuudka marka laga reebo wixii uu Eebe u muujiyo Rasuulladiisa.
2. Sheegashada iyo faanka ee dadku ku sheegto wax aanay haysan waa wax been ah, oo Ilaahay wuu ku xukumayaa.
3. Aayaddan waxay ku tusinaysaa in Nabiga ﷺ uusan ku yeedhin dadka xaqa si uu u helo faa'iido adduunyo, laakiin wuxuu ugu yeedhay si kaliya oo ah raallinimo Eebe iyo hanuunka dadka.
4. Waxay ku boorrinaysaa Mu'uminka inuu ku qanco cilmiga Eebe, isagoon ku talagelin waxa uusan aqoon, waayo cilmiga qaybta ah waa mid Eebe u gaar ah.