Sura Al-Qalam — Aya 47

Maana ya Maneno:

• Al-Ghaibu (الْغَيْبُ): Mambo yaliyofichika yasiyojulikana isipokuwa kwa Mwenyezi Mungu, kama vile Lawh al-Mahfuz na maarifa ya siri za mbinguni na ardhi.
• Fahum yaktubuna (فَهُمْ يَكْتُبُونَ): Wanayoandika wenyewe kwa hiari yao, yaani wanachukua kutoka kwenye elimu hiyo ya siri na kuandika wanachotaka.

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inauliza swali la kukanusha na kulaumu: Je! Wao (washirikina) wanamiliki elimu ya ghaibu (mambo yaliyofichika) kwamba wanaweza kuandika wanachotaka na kujihukumia wenyewe kuwa wao ni bora zaidi kwa Mwenyezi Mungu kuliko Waumini? Hapana, kabisa! Hawana elimu hiyo. Wao hawajui siri za mbinguni na ardhi, wala hawana uwezo wa kufikia Lawh al-Mahfuz. Wanayoyasema ni dhana tu na uvumi, si ukweli. Wanadai kuwa wao watapata malipo mema na daraja za juu kwa Mwenyezi Mungu, lakini madai yao hayana msingi wowote wa elimu au uthibitisho. Wao ni watu wanaofuata matamanio yao tu, na wanajifanyia hukumu wanazozipenda, bila kuwa na hoja yoyote ya kweli.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Aya hii inatufundisha kwamba elimu ya ghaibu ni ya Mwenyezi Mungu pekee, na hakuna mtu yeyote anayeijua isipokuwa kwa kiasi alichomfunulia Mwenyezi Mungu. Hivyo, ni lazima muumini akubali kuwa Mwenyezi Mungu ndiye mwenye hekima na ujuzi wote, na si vinginevyo.
2. Inatuonya dhidi ya kujiamulia mambo kwa dhana na uvumi bila ya uthibitisho. Muumini anapaswa kuwa makini na asiwe mwenye kusema mambo yasiyokuwa na hoja au ushahidi.
3. Aya inathibitisha kwamba madai ya washirikina na makafiri yanaweza kuwa makubwa, lakini hayana uzito wowote mbele ya Mwenyezi Mungu. Hivyo, muumini anapaswa kuwa na imani thabiti na asiathirike na maneno ya wapinzani, kwani Mwenyezi Mungu ndiye anayejua ukweli wote.
4. Inatukumbusha kwamba kila mtu atahukumiwa kwa matendo yake, si kwa madai yake. Hivyo, ni lazima tujitahidi kufanya mema na kuepuka maovu, tukijua kwamba Mwenyezi Mungu anaona kila kitu na atatulipa kwa haki.