Аль-Калам сүресі — Аят 47

1. Сөздердің мағынасы:

• أَمْ — "әлде", "немесе" мағынасындағы жалғаулық, бұл жерде мойындамаушыларға қарсы сұрақ қою үшін қолданылған.
• الْغَيْبُ — "ғайып", яғни адамның сезім мүшелерімен қабылдауға болмайтын, тек Аллаһқа ғана белгілі жасырын нәрселер.
• يَكْتُبُونَ — "жазып отыр", "жазып алады" деген мағынада.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала бұл аятта Мұхаммед пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) қарсы шыққан мойындамаушыларға мынадай сұрақ қояды: олар ғайыптың сырын біле ме екен? Егер олар ғайып әлемінің құпияларын біліп, одан өздеріне керекті дәлелдерді жазып алса, онда олардың "біз қияметте де, Аллаһтың алдында да мүміндерден жоғарымыз" деген уәждерінің негізі бар болар еді. Алайда бұл мүлдем мүмкін емес — ғайыпты тек Аллаһ біледі. Олардың қолында ешқандай аспаннан түскен кітап та, аян да жоқ. Сондықтан олардың өздерін мүміндерден артық санап, ақиқатқа қарсы айтқан уәждері тек құрғақ қиял мен негізсіз пайымдау ғана. Бұл сұрақ олардың жалған сенімдерінің түбірі жоқ екенін, олардың ешбір дәлелге сүйенбейтінін ашық көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы қағидалар:

• Ғайыпты тек жалғыз Аллаһ біледі, ешбір пенде оның сырына қанық бола алмайды. Бұл — иманның маңызды негіздерінің бірі.
• Адам баласы ақиқат туралы сөйлегенде, әсіресе дін мен иман жайында, тек нақты дәлелге және Аллаһтың уахиына сүйенуі керек, құрғақ болжамға емес.
• Ислам — дәлелге негізделген дін. Ол адамды ойлауға, ақиқатты іздеуге, жалған пайымдаулардан арылуға шақырады.
• Құран Кәрім әрбір сұрағында адамның жүрегіне ой салып, оны шынайы иманға жетелейді. Оны оқыған адам Аллаһтың ұлылығын, Өзінің білімінің шексіздігін терең түсінеді.
• Өзін басқалардан артық санап, негізсіз мақтану — иманға нұқсан келтіретін қасиет. Шынайы мүмін кішіпейіл болып, тек Аллаһтың алдындағы шынайы амалына сүйенеді.