Sura Al-Hakka — Werset 10

Znaczenie słów:

• رَابِيَةً – nadmierna, przekraczająca wszelkie granice, wzrastająca w swej sile i dotkliwości.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset kontynuuje opis losów ludów, które odrzuciły posłańców Boga. Mowa tu o Faraonie, ludach, które przed nim odrzuciły swoich proroków, a także o mieszkańcach miast ludu Lota, których spotkała kara za ich ohydne czyny – niewiarę, bałwochwalstwo i jawną rozpustę. Każda z tych wspólnot zbuntowała się przeciwko posłańcowi swego Pana, który został do nich wysłany, i zaprzeczyła jego prawdzie. W odpowiedzi na ten bunt Bóg pochwycił ich karą niezwykle surową, dotkliwą i przekraczającą wszelkie wyobrażenia – karą, która nie pozostawiła im żadnej szansy na ratunek i całkowicie ich unicestwiła. Była to kara wzrastająca w swej sile, dosięgająca ich zewsząd, tak że nie mogli się przed nią obronić ani uciec.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Posłuszeństwo posłańcom Boga jest drogą do bezpieczeństwa i ocalenia, natomiast ich nieposłuszeństwo jest przyczyną zguby i zniszczenia.
2. Kara Boga dla tych, którzy odrzucają Jego posłańców, jest sprawiedliwa i nieuchronna – nikt nie zdoła przed nią uciec, nawet jeśli wydaje mu się, że jest potężny i niepokonany.
3. Historia tych ludów jest dla nas przestrogą i nauką, abyśmy nie powtarzali ich błędów i trzymali się drogi prawdy, którą przekazali nam prorocy i posłańcy.
4. Miłosierdzie Boga wobec nas polega na tym, że wysyła nam posłańców i księgi, abyśmy mogli uniknąć kary – kto z nich skorzysta, ten osiągnie szczęście w obu światach.