Surja El-Hakka — Ajet 10

Kuptimet e fjalëve:

• فَعَصَوْا – Ata e kundërshtuan dhe nuk e dëgjuan.
• رَسُولَ رَبِّهِمْ – Të dërguarin e Zotit të tyre që ua kishte dërguar për t’i udhëzuar.
• فَأَخَذَهُمْ – I kapi dhe i ndëshkoi.
• أَخْذَةً رَّابِيَةً – Një ndëshkim që i kalon kufijtë në ashpërsi dhe fuqi, duke u shtuar mbi çdo masë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar tregon për fatin e popujve të mëparshëm që i kundërshtuan të dërguarit e Tij. Ai përmend veçanërisht Faraonin tiran, popujt që erdhën para tij që mohuan të dërguarit e tyre, si dhe banorët e fshatrave të popullit të Lutit, të cilët u shkatërruan për shkak të veprave të tyre të shëmtuara – mosbesimit, idhujtarisë dhe mëkateve të rënda.

Secili prej këtyre popujve e kundërshtoi të dërguarin që Allahu ua kishte dërguar, e mohoi dhe nuk e dëgjoi. Prandaj, Allahu i shkatërroi ata me një dënim të ashpër që i tejkaloi të gjitha kufijtë – një dënim që ishte më i rëndë se çdo ndëshkim i zakonshëm, duke i zhdukur plotësisht. Ky ndëshkim erdhi si pasojë e drejtë e mosbindjes dhe mohimit të tyre, sepse ata nuk pranuan udhëzimin që u erdhi nga Zoti i tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na mëson se kundërshtimi i të dërguarve të Allahut është shkak i shkatërrimit dhe dënimit, pavarësisht se sa i fortë apo i madh është populli.
• Na tregon se Allahu është i drejtë në gjykimin e Tij – Ai nuk ndëshkon askënd pa e dërguar më parë të dërguarin që ta udhëzojë, dhe kur ata e kundërshtojnë, dënimi bëhet i merituar.
• Na nxit të jemi të bindur ndaj Allahut dhe të dërguarit të Tij, sepse bindja është rruga e shpëtimit nga dënimi, ndërsa mosbindja çon në shkatërrim.
• Ajeti na kujton fuqinë e Allahut dhe se askush nuk mund t’i shpëtojë dënimit të Tij, prandaj duhet të kthehemi tek Ai para se të na vijë dënimi.