Suurah Al-Haaqqah — Aayad 10

Macnaha Erayada:

• Fa-casaw: Waxay caasiyeen, diideen, oo beeniyeen.
• Rasuula Rabbihim: Rasuulkii Eebahood loo soo diray.
• Akhdah: Qabasho, ciqaab, ama cadaab.
• Raabiyah: Mid aad u xoog badan, kordhaysa, oo darnaada sii kordhaysa.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa ummadihii hore ee xaqa diiday, sida Fircoon iyo dadkii kale ee ka horreeyay ee beeniyay rasuulladoodii, iyo dadkii Nabi Luudh (CS) oo la xaqiijiyay inay ku noolaayeen falal xunxun oo ah shirk, gaalnimo, iyo xumaan. Waxayna aayaddu sheegeysaa in ummad kastaa ay caasiyeen rasuulkii Eebahood u soo diray, isla markaana ay beeniyeen wixii uu la yimid. Markaas Eebe wuxuu ku qabtay cadaab aad u xoog badan, oo darnaantiisu sii kordhaysa, kana daran kuwii hore ee la soo deray. Tani waa digniin ku saabsan cawaaqibka xun ee ku dhaca kuwa diida rasuullada, iyo in Eebe uu yahay mid awood badan oo ciqaabtiisu ku dhacdo kuwa caasiya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Caasinimada rasuullada waa sababta ugu weyn ee ku dhaca cadaabka Eebe, sidaa darteed waa inaan ka fogeynaa caasinimada iyo beeninta waxyiga.
2. Eebe waa mid awood badan oo ciqaabtiisu ku dhacdo kuwa xaqa diida, laakiin waa mid naxariis badan oo ku sugaya kuwa toobadkeena.
3. Aayaddan waxay noo xusuusinaysaa inay jirto xisaab iyo ciqaab, taasoo nagu dhiirigelinaysa inaan ku sugno toosnaanta iyo addeecidda Eebe iyo Rasuulkiisa (SCW).
4. Waxay nagu digaysaa inaan ka fikironno taariikhda ummadihii hore oo aan ka baran karno khaladkooda, si aan uga fogaano cawaaqibka xun.