Sure Hâkka — Ayet 10

Kelime Anlamları:

• Rasûl: Peygamber, elçi.
• Rab: Yaratıcı, terbiye edici, sahip.
• Ehaze: Yakaladı, aldı.
• Râbiye: Artan, ziyadeleşen, aşırı derecede şiddetli.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, geçmiş ümmetlerin helâk edilişini haber vermektedir. Firavun, kendisinden önceki azgın kavimler ve Lût kavminin yaşadığı altüst olmuş beldelerin halkı… Hepsi de kendilerine gönderilen peygamberlere karşı geldiler. Her bir ümmet, Allah'ın elçisini yalanladı ve ona isyan etti. Onların bu inatçı tavrı, azgınlıklarını ve küfürlerini daha da artırdı.

Bunun üzerine Allah Teâlâ, onları "râbiye" bir yakalayışla yakaladı. Bu, sıradan bir ceza değildi; azgınlıkları oranında artırılmış, kat kat şiddetlendirilmiş, hiçbir kurtuluş imkânı bırakmayan dehşetli bir azaptı. Onların isyanı arttıkça, Allah'ın intikamı da o nispette büyüdü. Bu, Rabbimizin adaletinin ve kudretinin bir tecellisidir.

Ey iman eden kardeşim! Bu âyet bize, peygamberlere itaatin önemini ve isyanın akıbetini göstermektedir. Allah'ın elçileri, insanlığın kurtuluşu için gönderilmiş en büyük rahmettir. Onlara uyanlar dünyada huzur, ahirette kurtuluş bulurlar. Onlara karşı gelenler ise, geçmiş ümmetlerin başına gelenlerden ibret almalıdır. Rabbimiz, kullarına zulmetmez; ama azgınlıkta sınırı aşanları da asla başıboş bırakmaz. O halde gelin, Allah'ın elçisine ve onun getirdiği Kur'an'a sımsıkı sarılalım. Ta ki dünyada da ahirette de Allah'ın koruması altında olalım ve O'nun rızasına ulaşalım. Unutmayalım ki, Allah'a isyan edenlerin sonu hüsrandır; O'na itaat edenlerin sonu ise cennettir ve ebedî saadettir.