سوره حاقه — آیه 41

معانی کلمات:

• قَلِیلًا مَا تُؤْمِنُونَ: ایمان آوردن شما بسیار اندک است؛ یعنی ایمان شما ناچیز و کم است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از سوگندهای مؤکد به آنچه دیده میشود و آنچه دیده نمیشود، بیان میفرماید که این قرآن، سخن خداوند است که توسط رسولی بزرگوار و با فضیلت نازل شده است. این کتاب آسمانی، گفتار یک شاعر نیست؛ چنانکه مشرکان گاهی آن را به شعر نسبت میدادند. زیرا قرآن نه وزن و قافیه شعری دارد و نه از جنس تخیلات و اوهام شاعران است. بلکه کلامی است الهی که حق و صدق از آن میبارد. اما ایشان بسیار کم ایمان میآورند و این ایمانِ اندکشان نیز سودی برایشان ندارد؛ زیرا حقیقتاً به آنچه که باید باور داشته باشند، باور نمیآورند و تنها به چیزهایی اندک و بیارزش ایمان میآورند که هیچ نتیجهای برایشان ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

1. قرآن کریم از هرگونه نسبت ناروایی مانند شعر، سحر، کهانت و امثال آن مبرا است و این خود دلیلی بر الهی بودن آن است.
2. ایمانِ واقعی، ایمانی است که همراه با تسلیم کامل و عمل صالح باشد؛ اما ایمانِ اندک و ناقص، انسان را از عذاب الهی نجات نمیدهد.
3. خداوند برای اثبات حقانیت قرآن، به تمام مخلوقات آشکار و پنهان سوگند یاد کرده است تا بشر را به تفکر و تدبر در این کتاب عظیم دعوت کند.
4. این آیه نشان میدهد که دشمنان اسلام، همواره نسبتهای ناروا به قرآن و پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) میدهند، اما این نسبتها هیچ خللی در حقانیت اسلام ایجاد نمیکند و مؤمنان باید بر ایمان خود استوار بمانند.