Sura Al-A'raf — Werset 103

Znaczenie wybranych słów:

• „Bajasatina” (آياتنا) – Nasze znaki i dowody, czyli cuda potwierdzające prawdziwość proroctwa Mojżesza (Musy), pokoj z nim.
• „Mala'ihi” (ملئه) – możni i dostojnicy jego ludu, przywódcy i elita dworu faraona.
• „Fazalamu biha” (فظلموا بها) – odrzucili je i zaprzeczyli im, mimo że były oczywistymi prawdami; niesprawiedliwość polegała na tym, że umieścili niewiarę w miejscu wiary.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Po wspomnianych wcześniej prorokach – Noem, Hudzie, Salihu, Locie i Szujajbie, pokój z nimi wszystkimi – wysłaliśmy po nich Mojżesza, syna Imrana, z Naszymi wyraźnymi znakami i cudami do faraona oraz jego możnych i przywódców. Znaki te obejmowały laskę zamieniającą się w węża, świecącą rękę, a także inne cuda potwierdzające prawdziwość jego posłannictwa.

Jednak faraon i jego elita – z powodu swojej pychy, uporu i niesprawiedliwości – odrzucili te znaki i zaprzeczyli im, nie przyjmując prawdy, która była dla nich oczywista. Nie uczynili tego z niewiedzy, lecz z czystego uporu i chęci utrzymania władzy oraz dominacji.

Spójrz więc, o Proroku, z zastanowieniem i rozwagą, jaki był ostateczny los tych, którzy szerzyli zepsucie na ziemi. Bóg zniszczył ich wszystkich – faraona i jego wojska zostały pochłonięte przez morze, a ich dusze spotkała klątwa w życiu doczesnym i w życiu ostatecznym. Ich koniec był przestrogą dla wszystkich, którzy odrzucają prawdę i szerzą zepsucie.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Ciągłość posłannictwa proroków – Bóg nie pozostawił ludzi bez przewodnictwa; wysyłał kolejnych proroków, aby prowadzili ludzkość ku prawdzie. To dowód Jego miłosierdzia i troski o stworzenia.
2. Cuda są dowodem prawdziwości proroków – Bóg wspierał swoich wysłanników znakami, które przewyższają ludzkie możliwości, aby ludzie nie mieli wymówki przed odrzuceniem prawdy.
3. Niesprawiedliwość prowadzi do zguby – Odrzucenie prawdy z powodu pychy i interesów osobistych jest formą niesprawiedliwości, która ściąga na człowieka gniew Boga i zasłużoną karę.
4. Koniec zepsutych jest zawsze zły – Historia powtarza się: ci, którzy szerzą zepsucie na ziemi, niezależnie od swojej potęgi i bogactwa, kończą w sposób godny pożałowania. To pocieszenie dla wierzących i ostrzeżenie dla grzeszników.
5. Nauka przez obserwację historii – Bóg nakazuje nam patrzeć na losy poprzednich narodów i wyciągać wnioski. Historia nie jest tylko opowieścią, ale lekcją dla tych, którzy mają serca i rozum.
6. Wielkość Boga i Jego władzy – Nikt nie jest w stanie oprzeć się woli Boga. Faraon, mimo swojej potęgi i tyranii, został zniszczony w jednej chwili. To uczy nas pokory i zaufania do Boga.