ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 103

የቃላት ማብራሪያ፦

• ጠራን (በዐስና)፦ ላክን ማለት ነው።
• በአያታችንም (ቢአያቲና)፦ በተዓምራቶቻችንና በግልጽ ማስረጃዎቻችን ማለት ነው።
• መላእቱ (መለኢሂ)፦ የፈርዖን መኳንንትና ታላላቅ ሰዎች ማለት ነው።
• በደሉ (ዘለሙ)፦ ክህደትን በእምነት ቦታ ላይ አስቀመጡ ማለት ነው፤ ይህም በደል ነው።
• የአጥፊዎች መጨረሻ (ዐቂበቱል-ሙፍሲዲን)፦ የኃጢአትንና የክህደትን መንገድ የተከተሉት ሰዎች የመጨረሻ ውጤት ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም፦

ከዚያም ከነዚያ ቀደምት ነቢያት በኋላ ሙሳን (ዐ.ሰ) በተዓምራቶቻችንና በግልጽ ማስረጃዎቻችን ወደ ፈርዖንና ወደ መኳንንቱ ላክን። እነሱ ግን በእነዚያ ተዓምራት ክዱ፤ አላመኑባቸውም። ይህን ያደረጉት በአመጽና በኩራት ነው፤ እውነትን አውቀው ሳለ ክህደትን መረጡ። ይህ ድርጊታቸው ግጭትን በሰላም ቦታ፣ ክህደትን በእምነት ቦታ ከማስቀመጥ የተነሳ በደል ነው።

አንተም (አላህ የላከው መልእክተኛ) ተመልከት፦ የእነዚያ አጥፊዎች መጨረሻ እንዴት ነበር? አላህ በባሕር ውስጥ አሰጠመቃቸው፤ ሁሉንም አጠፋቸው። ሙሳና ሕዝቦቹም ይህን እያዩ ነበር። በዚህም ምድር ላይም በመጨረሻው ዓለምም እርግማን ተከተላቸው። ይህች የአጥፊዎች መጨረሻ ናት።

ከአንቀጹ የሚወጡ ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. አላህ ፍትሕ ያለው ገዢ ነው፦ ፈርዖንና መኳንንቱ በነቢዩ ሙሳ ተዓምራት ላይ ቢክዱም፣ አላህ በፍትሕ ፈረደባቸው። ይህ ለሁሉም ጨካኞችና አጥፊዎች ማስጠንቀቂያ ነ