سورت اعراف — آیت 105

د کلمو معناګانې:

• حَقِيقٌ عَلَىٰ: ډېر مستحق، ښه ولايق، چې پرې لازم وي.
• بَيِّنَةٍ: څرګنده او روښانه معجزه، لکه لاس او امسا.

تفسیر:

حضرت موسیٰ علیه السلام فرعون ته وویل: زه ډېر مستحق او ولايق يم چې پر الله باندې له حق پرته بل څه ونه وايم، او دا زما دنده او لازمه ده چې يوازې حق او رښتيا ووايم. زه ستاسو د رب له لوري داسې څرګنده او روښانه معجزه راوړې ده (لکه لاس او امسا) چې زما د رښتينولۍ او د رسالت ګواهي ورکوي. نو ته (اى فرعون!) زما سره بني اسرائيل خوشې کړه، د هغوى له بند او ظلمه خلاص کړه، او لاره يې پرېږده چې زما سره د الله د عبادت لپاره لاړ شي.

فايدې:

1. د پيغمبرانو ستره صفت دا دی چې تل يې پر الله باندې يوازې حق ويل، او له دروغو او باطل څخه يې ځان ساتلی و. دا موږ ته درس راکوي چې په خبرو او وينا کې بايد تل رښتيني واوسو.
2. د حق د بيانولو پر مهال بايد جرئت او زړورتيا ولرو، لکه څنګه چې حضرت موسیٰ علیه السلام د فرعون په وړاندې په کلکه ودرېد او حق يې ووايه.
3. د الله تعالی پيژندنه او د هغه د رسولانو تصديق د معجزو او څرګندو دلايلو له لارې کېږي، چې دا د الله د رحمت او حکمت څخه دی.
4. د ظالم او جابر واکمن په وړاندې بايد د مظلومانو د ازادۍ غږ پورته کړو، لکه څنګه چې حضرت موسیٰ علیه السلام د بني اسرائيلو د ازادۍ غوښتنه وکړه.