Surat Al-A'raf — Ayat 105

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• حَقِيقٌ (khaqiiqun): pantes, kudu, utawa wis mesthi.
• عَلَىٰ أَن لَّا أَقُولَ (ʻalaa an laa aquula): supaya ora ngomong.
• بَيِّنَةٍ (bayyinatin): bukti kang cetha, tandha yekti kang nyata.
• فَأَرْسِلْ (fa arsil): mulungna, uculna, utawa nglilani lunga.
• بَنِي إِسْرَائِيلَ (Banii Israa'iila): turune Nabi Yakub, yaiku umate Nabi Musa.

2) Tegesing ayat:

Nabi Musa ngendika marang Fir'aun: "Aku iki wis pantes lan kudu ora ngomong babagan Gusti Allah kajaba mung bab kang bener. Aku ora bakal ngapusi lan ora bakal ngomong bab kang ora bener babagan Panjenengane. Aku wis teka marang kowe kabeh nggawa bukti kang cetha saka Pangeranmu, yaiku mukjizat kang nyata kang nuduhake yen aku iki pancen utusan saka Gusti Allah. Mula, he Fir'aun, uculna lan mulungna Bani Israil supaya padha lunga bareng aku, lan aja maneh padha kokpekasaa lan koktindhes. Lilikna dheweke supaya bisa ngibadah marang Gusti Allah kanthi bebas."

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang ngomong babagan Gusti Allah kudu ngomong bab kang bener lan ora kena ngapusi. Iki nuduhake sepira gedhene tanggung jawab nalika ngomongake bab agama.
• Nabi Musa menehi tuladha yen saben dakwah kudu didhasari bukti kang cetha, dudu mung omongan kosong. Iki mulangake yen bebener iku kudu dibuktekake kanthi nyata.
• Ayat iki uga mulangake babagan pembebasan saka penindasan. Agama Islam teka kanggo mbebasake manungsa saka kezaliman, supaya bisa ngibadah marang Gusti Allah kanthi bebas.
• Sapa wae kang ngajak marang kabecikan kudu duwe keberanian kaya Nabi Musa, yaiku wani ngomong bener marang panguwasa kang zalim.
• Ayat iki ngelingake yen Gusti Allah tansah nulungi para utusan lan wong-wong kang padha berjuang ing dalan kang bener, sanajan ngadhepi panguwasa kang kuwat.