سورت اعراف — آیت 106

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• آية: معجزه، نښانه، هغه ښکاره نښه چې د پېغمبر د صدق د ثبوت لپاره راوړل کېږي.
• صادقين: رښتيني، هغه کسان چې په خبرو کې رښتيا وايي.

د آيت تفسير (تفسير الآية):

فرعون موسى عليه السلام ته وويل: که چېرې ته د خپلې ادعا د ثبوت لپاره كومه معجزه راوړې وي، لکه څنګه چې ته يې ادعا کوې، نو هغه راښکاره کړه او زما په وړاندې يې راوړه، تر څو ستا خبره ثابته شي او ښکاره شي چې ته په خپله ادعا کې رښتينی يې چې ته د رب العالمين له خوا رالېږل شوی يې. فرعون دا خبره د استهزا او طنز په انداز کې وکړه، ځکه هغه په خپل ځان او قدرت باندې مغرور و او نه يې منله چې موسى عليه السلام کومه معجزه راوړلی شي. خو موسى عليه السلام بيا هم د هغه له دې غوښتنې څخه ونه وېرېد او چمتو شو چې خپله معجزه وړاندې کړي.

فايدې (الفوائد):

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د حق د ادعا د ثبوت لپاره بايد دليل او برهان وړاندې شي، او هر څوک چې د حق دعوه کوي، نو بايد يې د خپلې ادعا د ثبوت لپاره ښکاره نښې او دلايل ولري.
• پېغمبران تل له معجزو سره رالېږل شوي دي، ځکه چې خلک د دوی د صدق د پېژندلو لپاره دلايلو ته اړتيا لري، او دا د الله تعالى رحمت ده چې خپلو پېغمبرانو ته يې معجزې ورکړې دي.
• د حق د پلويانو بايد له دښمنانو سره په مقابله کې زړور او بااعتماده وي، لکه موسى عليه السلام چې د فرعون په وړاندې بې وېرې ودرېد او د خپل رب د معجزې د ښودلو لپاره يې چمتوالی ښودلو.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې د حق د منلو لپاره بايد زړه پاک او له تکبر څخه پاک وي؛ ځکه فرعون سره له دې چې د موسى عليه السلام معجزه يې وليدله، بيا هم يې ونه منله، ځکه چې په زړه کې يې تکبر او غرور و.