Surja El-A'raf — Ajet 105

Kuptimet e fjalëve:

• Hakík: I denjë, i përshtatshëm, që e meriton.
• Bejjine: Dëshmi e qartë, mrekulli bindëse.
• Fersil: Lëshoji, liroji, dërgoji.

Tefsiri i Ajetit:

Musai a.s. i tha Faraonit: Unë, duke qenë i dërguar nga Zoti im, jam i denjë dhe i obliguar që të mos them për All-llahun asgjë tjetër përveç të vërtetës së pastër. Unë nuk e shpif dhe nuk ia vesh Atij gjëra që nuk janë prej Tij. Pastaj i tha: Unë ju kam sjellë një mrekulli të qartë dhe një dëshmi bindëse nga Zoti juaj, e cila dëshmon vërtetësinë e asaj që po ju them – e kjo ishte shkopi dhe dora e bardhë. Prandaj, o Faraon, liroi bijtë e Israilit nga robëria dhe shtypja jote, dhe lejoji ata të vijnë me mua për të adhuruar Zotin e tyre dhe për t'u kthyer në tokën e tyre të shenjtë.

Faraoni i kishte skllavëruar bijtë e Israilit pas vdekjes së Jusufit a.s., duke i nënshtruar poshtërimit dhe punës së rëndë. Musai a.s. kërkoi lirimin e tyre, sepse kjo ishte një nga misionet e tij kryesore – çlirimi i popullit të tij nga tirania dhe rivendosja e adhurimit të sinqertë vetëm për All-llahun.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ndershmëria ndaj Zotit: Muslimani duhet të jetë i kujdesshëm që të mos thotë asgjë për All-llahun pa dije dhe pa bazë, sepse kjo është nga mëkatet më të mëdha. Vetëm e vërteta e mbështetur në shpallje është e pranueshme.
2. Mrekullitë janë dëshmi e vërtetësisë së pejgamberëve: All-llahu iu dha pejgamberëve mrekulli për t'i bindur njerëzit, dhe kjo tregon se feja islame është e mbështetur në prova të qarta, jo në imitim të verbër.
3. Drejtësia dhe liria: Islami është fe e lirisë dhe e dinjitetit njerëzor. Musai a.s. luftoi për lirimin e të shtypurve, dhe kjo na mëson se muslimani duhet të jetë gjithmonë në krah të të dobëtve dhe kundër tiranisë.
4. Guximi në të thënët e së vërtetës: Musai a.s. i foli Faraonit me guxim dhe qartësi, duke mos u frikësuar nga pushteti i tij. Kjo na mëson se e vërteta duhet thënë edhe para pushtetarëve, pa frikë nga asnjë njeri.
5. Liria e adhurimit: Kërkesa për lirimin e bijve të Israilit ishte që ata të adhuronin lirisht Zotin e tyre. Kjo tregon se liria e besimit dhe e adhurimit është e drejtë themelore e çdo njeriu.