ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 105

የቃላት ማብራሪያ፦

• حَقِيقٌ (ሐቂቕ)፦ ተገቢ፣ የሚገባው፣ ብቁ ማለት ነው።
• بَيِّنَةٍ (በይይናህ)፦ ግልጽ የሆነ ማስረጃ፣ ተአምር ማለት ነው።
• فَأَرْسِلْ (ፈአርሲል)፦ ልቀቅ፣ ነፃ አውጣ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ሙሳ (ዐ.ሰ) ለፈርዖን እንዲህ አለ፦ "እኔ ከጌታዬ የተላክሁ መልእክተኛ እንደመሆኔ መጠን፣ በአላህ ስም ከእውነት በስተቀር አልናገርም። እውነቱን ብቻ ነው የምናገረው፤ ይህም ለእኔ የሚገባኝና የሚጠበቅብኝ ግዴታ ነው። እነሆ፣ እኔ መልእክተኛ መሆኔን የሚያረጋግጥ ግልጽ የሆነ ማስረጃና ተአምር ከጌታችሁ ይዤላችሁ መጥቻለሁ። ስለዚህ እስራኤልን ልጆች ከባርነትና ከጭቆና ነፃ አውጥተህ ከእኔ ጋር ልቀቃቸው፤ አላህን እንዲገዙ መንገዳቸውን ክፈትላቸው።"

ይህ አንቀጽ ሁለት ትልቅ ትምህርት ይዟል፦

አንደኛ፦ እውነተኛ የአላህ አገልጋይ ሁልጊዜ በአላህ ስም ከእውነት በስተቀር አይናገርም። ሙሳ (ዐ.ሰ) ይህን በተግባር አሳይቶናል፤ ከፈርዖን ዘንድ በቆመበት ጊዜ እንኳ ሐሰትን ወይም ማጣፈጥን አልተጠቀመም። እኛም በንግግራችንና በግብይታችን ሁሉ እውነትን ብቻ መናገር አለብን።

ሁለተኛ፦ እውነተኛ መልእክተኛ የሚመጣው በግልጽ ማስረጃና በተአምር ነው። ሙሳ (ዐ.ሰ) የያዘው በትርና እጁ የሚያበራ ነጭ ነበር። እነዚህ ፈርዖን ፊት ቀርበው የሙሳን እውነተኝነት ያረጋግጡ ነበር። ይህ የሚያስተምረን ትምህርት፣ እምነታችን በማስረጃና በእውቀት ላይ የተመሠረተ መሆኑን ነው። እስልምና ዓይን ያወጣ እምነት አይደለም፤ በማስረጃና በማስተዋል ላይ የተገነባ ነው።

ሦስተኛ፦ ሙሳ (ዐ.ሰ) የጠየቀው ጥያቄ ለራሱ ጥቅም አልነበረም፤ ለሕዝቡ ነፃነትና ለአላህ አምልኮ ነበር። እስራኤል ልጆች በፈርዖን ባርነት ውስጥ ተጨቁነው ነበር፤ ሙሳም ከባርነት ነፃ አውጥቶ አላህን እንዲያመልኩ ፈለገ። ይህ የሚያሳየን እውነተኛ መሪ ሁልጊዜ ለሕዝቡ ነፃነትና ለአላህ አምልኮ የሚተጋ መሆኑን ነው።

እንግዲህ ይህች አንቀጽ እኛን ትጠራናለች፦ እውነትን ተናገሩ፣ በማስረጃ ተረዱ፣ እና ሌሎችንም ከጭቆና ነፃ ለማውጣት ተጉዙ። እስልምና የእውነት፣ የነፃነትና የፍትሕ ሃይማኖት ነው። አላህ ሁላችንንም በእውነት መንገዱ ላይ አጽናን።