سورت اعراف — آیت 135

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• الرِّجْزَ: عذاب، سزا.
• أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ: ټاکل شوې موده چې هغوی به خامخا ورته رسېږي (د غرق کېدو وخت).
• يَنكُثُونَ: قرار ماتول، عهد ماتول.

د آیت تفسیر:

کله چې مونږ له هغوی (فرعون او د هغه قوم) نه هغه عذاب لرې کړ، چې پر هغوی نازل شوی و (لکه طوفان، ملخان، سپږي، ژرندې او وینه)، تر هغه ټاکل شوې مودې پورې چې هغوی به خامخا ورته رسېدل — یعنې د غرق کېدو وخت — نو یوازې هماغه وخت چې عذاب لرې شو، هغوی به سمدستي خپل عهد ماتاوه. هغه عهد چې دوی له خپل رب او له موسی علیه السلام سره کړی و چې ایمان به راوړي او بني اسرائیل به پرېږدي چې له موسی سره لاړ شي. خو دوی به پر خپل کفر او ګمراهۍ قايم پاتې کېدل، او له موسی سره د بني اسرائیلو د تلو مخه به یې نیوله. دوی ته نه د دې مهربانۍ څخه ګټه ورسېده، نه د دې مودې ورکولو څخه، او تر هغه چې عذاب راغی، پر هماغه حالت پاتې شول.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د صبر او مهربانۍ اندازه ښیي، چې څنګه له خپلو بندګانو سره نرمي کوي او د توبې فرصت ورکوي، خو کله چې بنده پر خپل سرکشۍ قايم پاتې شي، نو د الله عذاب حتمي دی.
• د عهد ماتول او ژمنه نه پوره کول د منافقانو او بدمرغه خلکو علامه ده، او مونږ باید تل خپلې ژمنې پوره کړو، په ځانګړې توګه هغه ژمنې چې له الله سره کوو.
• الله تعالی د عذاب په لرې کولو سره د توبې دروازه پرانیزي، خو که انسان له دې فرصت نه ګټه وانخلي، نو بیا د الله عذاب به خامخا راشي او هېڅ څوک به یې نشي مخنیوی کولای.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د الله له رحمت نه مه ناهیلی کیږو، خو د الله له عذاب نه هم بې پروا نه شو؛ ځکه چې الله تعالی ډېر مهربان دی، خو د عذاب په راتلو سره هېڅ شی به یې ونه ګرځوي.