Surja El-A'raf — Ajet 135

Kuptimet e fjalëve:

• Er-Rixhzu (الرِّجْزَ): Dënimi, ndëshkimi ose vuajtja që u dërgohej atyre (si përmbytja, karkalecat, morrat, bretkosat dhe gjaku).
• Ila e Xheli (إِلَىٰ أَجَلٍ): Deri në një afat të caktuar kohor.
• Hum balighuhu (هُم بَالِغُوهُ): Ata do ta arrijnë atë afat patjetër, pra do ta përjetojnë atë dënim.
• Jenkuthun (يَنكُثُونَ): E thyejnë premtimin dhe e shkelin besëlidhjen.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Allahu i Lartësuar ua largoi atyre dënimin që i kishte goditur, pasi Musai (paqja qoftë mbi të) u lut për ta, dhe ua shtyu dënimin deri në një afat të caktuar që ata do ta arrinin patjetër – e ai ishte momenti i fundit para shkatërrimit të tyre në det – ata, në vend që të besonin dhe ta përmbushnin premtimin që i kishin dhënë Allahut dhe Musait se do ta lironin Beni Israil-in dhe do të besonin, e thyen menjëherë atë marrëveshje dhe u kthyen në mosbesim e kokëfortësi. Ata vazhduan në rrugën e tyre të gabuar, duke refuzuar ta dërgonin Musain me popullin e tij, derisa i zuri dënimi i madh – fundosja në det.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij: Allahu i jep njeriut mundësi dhe afate për t’u penduar, edhe kur ai e meriton dënimin. Kjo tregon bujarinë dhe durimin e Tij ndaj krijesave.
2. Ligji i shkakësisë: Lutja e Musait ishte shkak për heqjen e dënimit, gjë që na mëson se lutja është armë e fortë e besimtarit në çdo vështirësi.
3. Dënimi i thyerjes së premtimit: Ajeti tregon se thyerja e besëlidhjes me Allahun dhe me njerëzit është sjellje e dënueshme dhe se Allahu nuk e lë pa ndëshkuar atë që e thyen fjalën.
4. Paralajmërim për kokëfortët: Ai që nuk përfiton nga mundësitë që i jep Allahu, do ta arrijë dënimi në momentin më të papritur, ashtu siç i gjeti ata dënimi i fundit.
5. Rëndësia e qëndrueshmërisë në besim: Ndryshimi i gjendjes nga mjerimi në begati nuk duhet ta bëjë njeriun të harrojë Zotin e tij, por duhet ta shtyjë drejt mirënjohjes dhe bindjes.