Сураи Аль-Араф Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун то он замон, ки қарор ниҳода буданд, азобро аз…

Аль-Араф · 135/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ۝١٣٥

🔤 Transliteration

Falammaa kashafnaa `anhumur rijza ilaaa ajalin hum baalighoohu izaa hum yankusoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун то он замон, ки қарор ниҳода буданд, азобро аз онҳо дур кардем, паймони худро шикастанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «كشفنا»: бардоштем, дур кардем.

— «الرجز»: азоб, бало.

— «أجل»: муддат, вақти муайян.

— «بالغوه»: ба он расидашаванда, яъне он вақт ҳатман фаро мерасад.

— «ينكثون»: паймонро мешикананд, аҳдро мевайрон мекунанд.

Тафсири оят:

Пас чун Мо азоби худро аз онҳо бардоштем — то муддате муайян, ки онҳо ҳатман ба он мерасанд, яъне то вақти ғарқ шуданашон — ногаҳон онҳо паймони худро мешикананд.

Худованд баъд аз он ки бало ва азобро аз қавми Фиръавн дур кард, онҳо бояд шукр мекарданд ва ба ваъдаи худ вафо мекарданд, ки ба Мӯсо (алайҳис-салом) имон оваранд ва банӣ Исроилро озод кунанд. Аммо онҳо боз ҳам ба куфру гумроҳии худ идома доданд ва аҳду паймоне, ки ба Худо ва ба Мӯсо дода буданд, шикастанд. Онҳо банӣ Исроилро бо Мӯсо озод накарданд ва бар инкор ва саркашии худ истодагӣ карданд. Ин муддат ҳам муддати муайяне буд, ки онҳо ҳатман ба он мерасиданд — вақти ғарқ шудан дар баҳр, ки баъд аз он ҳеҷ пушаймонӣ ва тавба ба онҳо фоида намедод.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони худ муҳлат медиҳад ва азобро фавран намефиристад, то шояд онҳо тавба кунанд ва ба роҳи рост баргарданд.

— Вафои ба аҳд ва паймон аз сифатҳои бандагони солеҳ аст; шикастани аҳд ва паймон аз сифатҳои бад ва сабаби ҳалокат аст.

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки баъзе одамон ҳатто баъд аз дидани неъматҳо ва раҳмати Худо боз ҳам бар куфру ношукрӣ истодагӣ мекунанд.

— Худованд одил аст: ҳар кас аҳди худро шиканад, ҷазои худро мебинад, вале то вақти муайян ба ӯ муҳлат дода мешавад.

— Ин ҳикоя моро тарғиб мекунад, ки ба ваъдаҳои худ вафо кунем, аз Худо тавба кунем ва аз роҳи Фиръавн ва қавми ӯ дурӣ ҷӯем, то ба ҳалокат гирифтор нашавем.

📜 Оят 133-137 — Сураи Аль-Араф

133فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُّجْرِمِينَ

Мо низ ба онҳо нишонаҳое ошкор ва гуногун чун тӯфону малах ва шапушу қурбоққа ва хун фиристодем. Боз саркашӣ карданд, ки мардуме гунаҳкор буданд.

134وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ

Ва чун азоб бар онҳо фурӯд омад, гуфтанд: «Эй Мӯсо, ба он аҳде, ки Худоро бо ту ҳаст, ӯро бихон, ки агар ин азоб аз мо дур кунӣ, ба ту имон меоварем ва банӣ-Исроилро бо ту мефиристем».

135فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ

Чун то он замон, ки қарор ниҳода буданд, азобро аз онҳо дур кардем, паймони худро шикастанд.

136فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

Пас аз онҳо интиком гирифтем ва дар дарё ғарқашон кардем. Зеро оёти Моро дурӯғ донистанд ва аз онҳо ғафлат карданд!.

137وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ

Ва ба он мардуме, ки ба нотавонӣ афтода буданд, шарқу ғарби он сарзаминро, ки баракат дода будем, ба мерос додем ва ваъдаи некӯе, ки Парвардигори ту ба банӣ—Исроил дода буд, ба он сабаб, ки сабр намуда буданд, ба камол расид ва ҳар чиро Фиръавну қавмаш месохтанд ва қасрҳоеро, ки бармеафроштанд, вайрон кардем!

← Оят 134 📖 Аль-Араф Оят 136 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

135Оят

Тарҷума — Аль-Араф 135

Сураи Аль-Араф Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун то он замон, ки қарор ниҳода буданд, азобро аз…

Сураи Оят 135/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 133–137. Ба Тоҷикӣ: Русский.