Сураи Аль-Араф Оят 161 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба онон гуфта шуд, ки дар ин деҳа сукунат…

Аль-Араф · 161/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ۝١٦١

🔤 Transliteration

Wa iz qeela lahumuskunoo haazihil qaryata wa kuloo minhaa haisu shi`tum wa qooloo hittatunw wadkhulul baaba sujjadan naghfir lakum khateee`aatikum; sanazeedul muhsineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ба онон гуфта шуд, ки дар ин деҳа сукунат кунед ва ҳар ҷо ҳар чӣ хоҳед, бихӯред ва бигӯед, ки гуноҳони моро бирез ва саҷдакунон аз дарвоза дохил шавед, то гуноҳонатонро биёмурзем. Ба мукофоти некӯкорон хоҳем афзуд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

اسْكُنُوا: зиндагӣ кунед, иқомат намоед.
الْقَرْيَةَ: шаҳр, ки дар ин ҷо мақсуд Байтулмуқаддас (Уршалим) аст.
حِطَّةٌ: калимаест ба маънои «гуноҳҳои моро бибахш» ё «аз мо гуноҳҳоро биафкан».
سُجَّدًا: саҷдакунанда, хоксорона ва фурӯтанӣ.
خَطِيئَاتِكُمْ: гуноҳҳо, хатоҳои шумо.
الْمُحْسِنِينَ: некӯкорон, онҳое ки амали нек мекунанд.

Тафсири оят:

Ва ёд кун, эй Паёмбар, вақте ки ба банӣ Исроил гуфта шуд: «Дар ин шаҳр — Байтулмуқаддас — зиндагӣ кунед ва аз неъматҳои он, аз ҳар ҷое ки хоҳед ва ҳар вақте ки хоҳед, бихӯред. Ва бо забон бигӯед: "Парвардигоро, гуноҳҳои моро бибахш", ва аз дарвозаи он бо фурӯтанӣ ва хоксорӣ ворид шавед. Агар ин корҳоро анҷом диҳед, Мо гуноҳҳои шуморо меомӯрзем ва ба некӯкорон аз хайри дунё ва охират боз ҳам зиёдтар ато мекунем».

Ин оят ёдоварӣ аз неъмати бузурги Худованд бар банӣ Исроил аст, ки ба онҳо фармон дод ба шаҳри муқаддас ворид шаванд, аз неъматҳои фаровони он баҳраманд гарданд ва барои бахшиши гуноҳҳо ба Худо илтиҷо кунанд. Онҳо бояд бо тавозуъ ва фурӯтанӣ аз дарвоза ворид мешуданд. Худованд ваъда дод, ки агар онҳо ин дастурҳоро иҷро кунанд, гуноҳҳояшонро мебахшад ва ба некӯкорон аҷру савобро афзун мегардонад. Аммо банӣ Исроил ба ҷои итоат, сухани Худоро тағйир доданд ва аз фармон сарпечӣ карданд.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд бандагони худро ба тавба ва истиғфор даъват мекунад, то гуноҳҳояшон бахшида шавад.
Фурӯтанӣ ва хоксорӣ дар назди Худо роҳи бахшиш ва раҳмат аст.
Итоати Худо ва пайравӣ аз дастурҳои Ӯ сабаби ба даст овардани неъматҳои дунё ва охират мегардад.
Худованд ба некӯкорон ваъдаи афзунӣ додааст, ки ин ба ҳамагон умед ва рағбат мебахшад, то дар роҳи некӣ ва ибодат собитқадам бошанд.
Ин оят нишон медиҳад, ки дини Ислом дини бахшиш, раҳмат ва некӯкорӣ аст ва ҳамаро ба сӯи хайр ва савоб даъват мекунад.

📜 Оят 159-163 — Сураи Аль-Араф

159وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ

Гурӯҳе аз қавми Мӯсо ҳастанд, ки мардумро ба хақ роҳ менамоянд ва ба адолат рафтор мекунанд.

160وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

Бакӣ-Исроилро ба дувоздаҳ сибт таисим кардем. Ва чун қавми Мӯсо аз ӯ об хостанд, ба ӯ ваҳй кардем, ки асоятро бар санг бизан. Аз он санг дувоздаҳ чашма равон шуд. Ва ҳар гурӯҳ ҷои оби хешро бишинохт. Ва абрро соябонашон сохтем ва барояшон «манна ва салво» нозил кардем. Бихӯред аз ин чизҳои покиза, ки бар шумо рӯзӣ додаем! Ва онон ба мо ситам накарданд, балки ба худашон ситам мекарданд.

161وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ

162فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ

Аз миёни онон он гурӯҳ, ки бар худ ситам карда буданд, суханеро, ки ба онҳо гуфта шуда буд, дигар карданд. Пас ба ҷазои ситаме, ки мекарданд, барояшон аз осмон азоб фиристодем.

163وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

Дар бораи он деҳаи наздик ба даре аз онҳо Бипурс. Он гоҳ ки дар рӯзи шанбе суннат мешикастанд. Зеро дар рӯзе, ки шанбе мекарданд, моҳиён ошкор бар рӯи об меомаданд ва рӯзе, ки шанбе намекарданд, намеомаданд. Инҳоро, ки мардуме нофармон буданд, инчунин меозмудем!

← Оят 160 📖 Аль-Араф Оят 162 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

161Оят

Тарҷума — Аль-Араф 161

Сураи Аль-Араф Оят 161 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба онон гуфта шуд, ки дар ин деҳа сукунат…

Сураи Оят 161/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 159–163. Ба Тоҷикӣ: Русский.