وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ١٦١
🔤 Transliteration
Wa iz qeela lahumuskunoo haazihil qaryata wa kuloo minhaa haisu shi`tum wa qooloo hittatunw wadkhulul baaba sujjadan naghfir lakum khateee`aatikum; sanazeedul muhsineen
📖 คำแปล (ความหมายภาษาไทย)
📖 ความหมายภาษาไทย
“และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอยู่ในเมือง นี้เถิด และจงบริโภคจากเมืองนั้น ณ ที่ใดก็ได้ที่พวกเจ้าประสงค์ และจงกล่าวว่า ฮิฏเฏาะฮ์ และจงเข้าประตู นั้นไปในสภาพผู้โน้มศรีษะลงด้วยความนอบน้อม เราก็จะอภัยโทษให้แก่พวกเจ้าซึ่งบรรดาความผิดของพวกเจ้า และเราจะเพิ่มพูนแก่บรรดาผู้กระทำความดี”
🌐 Additional reference in Melayu
### คำอธิบายคำศัพท์
حِطَّةٌ : หมายถึง การขอให้อภัยและการลบล้างบาป กล่าวคือ ขอให้พระองค์ทรงยกโทษและลบล้างความผิดของเราسُجَّدًا : สภาพของการกราบและนอบน้อมต่ออัลลอฮ์ ด้วยความถ่อมตนและยอมจำนนالْبَابَ : หมายถึง ประตูเมืองหรือประตูของหมู่บ้านนั้น (คือประตูของบัยตุลมักดิส/เยรูซาเล็ม)خَطِيئَاتِكُمْ : บาปและความผิดพลาดต่างๆ### การตีความหมายของอายะฮ์
โอ้ท่านนบีมุฮัมมัด จงรำลึกถึงช่วงเวลาที่อัลลอฮ์ทรงกล่าวแก่ชนอิสราเอล (บะนีอิสรออีล) ว่า พวกเจ้าจงเข้าไปอาศัยอยู่ในเมืองนี้ (ซึ่งคือบัยตุลมักดิสหรือเยรูซาเล็ม) และจงรับประทานจากพืชผล ธัญพืช และผลไม้ของเมืองนั้น ณ ที่ใดก็ได้ที่พวกเจ้าต้องการ และจงกล่าวด้วยลิ้นของพวกเจ้าว่า "โอ้พระเจ้าของเรา ขอทรงยกโทษและลบล้างบาปของเราเถิด" และจงเข้าไปทางประตูเมืองด้วยสภาพที่กราบลงและนอบน้อมต่ออัลลอฮ์ ด้วยความถ่อมตนและยอมจำนนต่อพระองค์ หากพวกเจ้ากระทำเช่นนั้น เราจะอภัยโทษให้แก่พวกเจ้าจากบาปทั้งหลายของพวกเจ้า และเราจะไม่ลงโทษพวกเจ้าเพราะความผิดเหล่านั้น และเราจะเพิ่มพูนความดีงามและผลบุญให้แก่ผู้ที่กระทำความดี ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
อย่างไรก็ตาม ชนอิสราเอลได้ฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้า พวกเขาเปลี่ยนคำพูดที่ถูกสั่งให้กล่าว (จาก "حِطَّةٌ" ที่หมายถึงการขออภัย ) ไปเป็นคำพูดที่เยาะเย้ยและบิดเบือน และพวกเขาเข้าไปทางประตูด้วยท่าทางที่ยโสโอหัง มิได้กราบลงด้วยความนอบน้อม ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงถูกลงโทษและประสบกับความหายนะ
### บทเรียนและคุณประโยชน์จากอายะฮ์
การเชื่อฟังคำสั่งของอัลลอฮ์นำมาซึ่งการอภัยโทษ : อายะฮ์นี้แสดงให้เห็นว่า การปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้าอย่างเคร่งครัด แม้ในรายละเอียดเล็กน้อย เช่น การกล่าวคำขออภัยและการแสดงความนอบน้อม เป็นหนทางสู่การอภัยบาปและความเมตตาของพระองค์ความสำคัญของความถ่อมตนต่อพระเจ้า : การกราบและนอบน้อมต่ออัลลอฮ์เป็นสัญลักษณ์ของการยอมจำนนและการสำนึกผิด ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่พระองค์ทรงรักและทรงตอบแทนด้วยความดีงามการบิดเบือนคำสอนนำไปสู่ความหายนะ : การที่ชนอิสราเอลบิดเบือนคำพูดและฝ่าฝืนคำสั่ง ทำให้พวกเขาสูญเสียโอกาสอันยิ่งใหญ่ในการได้รับการอภัยโทษ นี่คือบทเรียนว่าการดื้อรั้นและการเยาะเย้ยต่อบทบัญญัติของพระเจ้าเป็นเหตุแห่งความพินาศพระเจ้าทรงเพิ่มพูนความดีให้แก่ผู้กระทำความดี : อัลลอฮ์มิได้เพียงแต่อภัยโทษเท่านั้น แต่ยังทรงสัญญาที่จะเพิ่มพูนผลบุญและความโปรดปรานแก่ผู้ที่กระทำความดี ซึ่งเป็นแรงจูงใจให้มุสลิมมุ่งมั่นในการทำความดีอย่างต่อเนื่องการรำลึกถึงประวัติศาสตร์เป็นบทเรียน : การเล่าถึงเหตุการณ์ในอดีตของชนชาติก่อนๆ เป็นการเตือนสติแก่ประชาชาติมุสลิมให้หลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเดียวกัน และยึดมั่นในคำสั่งของอัลลอฮ์ด้วยความจริงใจและนอบน้อม
وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٌ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدًا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٦١
“และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอยู่ในเมือง นี้เถิด และจงบริโภคจากเมืองนั้น ณ ที่ใดก็ได้ที่พวกเจ้าประสงค์ และจงกล่าวว่า ฮิฏเฏาะฮ์ และจงเข้าประตู นั้นไปในสภาพผู้โน้มศรีษะลงด้วยความนอบน้อม เราก็จะอภัยโทษให้แก่พวกเจ้าซึ่งบรรดาความผิดของพวกเจ้า และเราจะเพิ่มพูนแก่บรรดาผู้กระทำความดี”
🖼️ Save Image
🎬 Save Video
📜 อายะฮฺ 159-163 — ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ
159 وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ
“และจากพวกพ้องของมูซานั้นมีกลุ่มหนึ่งที่แนะนำชี้แจงด้วยความจริง และด้วยความจริงนั้นพวกเขาใก้ความเที่ยงธรรม”
160 وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
“และเราได้แบ่งพวกเขาออกเป็นสิบสองเหล่า คือสิบสองกลุ่ม และเราได้มีโองการแก่มูซาขณะที่พวกพ้องของเขาได้ขอน้ำจากเขาว่า จงตีหินก้อนนั้นด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วตาน้ำสิบสองตาก็พวยพุ่งขึ้นจากก้อนหิน นั้น แท้จริงกลุ่มชนแต่ละเหล่า ย่อมรู้แหล่งน้ำดื่มของตน และเราได้ให้เมฆบดบังพวกเขา และเราได้ให้ลงมาแก่พวกเขาซึ่งของหวาน และนกคุ่ม พวกเจ้าจงบริโภคสิ่งที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้าจากสิ่งที่ดี ๆ เถิดและพวกเขาหาได้อธรรมแก่เราไม่ แต่ทว่าพวกเขาอธรรมแก่ตัวของพวกเขาเองต่างหาก”
161 وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
“และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอยู่ในเมือง นี้เถิด และจงบริโภคจากเมืองนั้น ณ ที่ใดก็ได้ที่พวกเจ้าประสงค์ และจงกล่าวว่า ฮิฏเฏาะฮ์ และจงเข้าประตู นั้นไปในสภาพผู้โน้มศรีษะลงด้วยความนอบน้อม เราก็จะอภัยโทษให้แก่พวกเจ้าซึ่งบรรดาความผิดของพวกเจ้า และเราจะเพิ่มพูนแก่บรรดาผู้กระทำความดี”
162 فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ
“แล้วบรรดาผู้อธรรมเหล่านั้นได้เปลี่ยนเอาคำพูดหนึ่ง ซึ่งมิใช่คำพูดที่ถูฏกล่าวแก่พวกเขาดังนั้นเราจึงได้ส่งการลงโทษจากฟากฟ้ามายังพวกเขาเนื่องจากที่พวกเขาละเมิด”
163 وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
“และเจ้าจงถามพวกเขา ถึงเมืองที่เคยอยู่ใกล้ทะเล ขณที่พวกเขา ละเมิดในวันสับบะโต ทั้งนี้ขณะที่บรรดาปลาของพวกเขา มายังพวกเขาในวันสับบะโตของพวกเขาในสภาพลอยตัวให้เห็นบนผิวน้ำ และวันที่พวกเขาไม่ถือว่าเป็นวันสับบะโตนั้น ปลาเหล่านั้นหาได้มายังพวกเขาไม่ ในทำนองนั้นแหละเราจะทดสอบพวกเขา เนื่องด้วยการที่พวกเขาละเมิด
คำแปล — อัล-อะรอฟ 161 ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ อายะฮฺ 161 - อ่าน, ฟัง, คำแปล, ภาษาไทย : “และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอยู่ในเมือง นี้เถิด และจงบริโภคจากเมืองนั้น ณ ที่ใดก็ได้ที่พวกเจ้าประสงค์ และจงกล่าวว่า ฮิฏเฏาะฮ์ และจงเข้าประตู นั้นไปในสภาพผู้โน้มศรีษะลงด้วยความนอบน้อม…
ซูเราะฮฺ อายะฮฺ 161/206 — ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ الأعراف (Meccan). อ่าน ฟัง คำแปล (ภาษาไทย). ฟัง: ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ ฟัง, ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ คำแปล, ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ mp3, ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ pdf. อายะฮฺ 159–163. ความหมายภาษาไทย: Melayu.