Сураи Аль-Араф Оят 164 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳ ки гурӯҳе аз онҳо гуфтанд; «Чаро қавмеро…

Аль-Араф · 164/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ۝١٦٤

🔤 Transliteration

Wa iz qaalat ummatum minhum lima ta`izoona qaw manil laahu muhlikuhum aw mu`azzibuhum `azaaban shadeedan qaaloo ma`ziratan ilaa Rabbikum wa la`allahum tattaqoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он гоҳ ки гурӯҳе аз онҳо гуфтанд; «Чаро қавмеро панд медиҳед, ки Худо ҳалокашон хоҳад кард ва ба азобе дарднок мубтало хоҳад сохт?» Гуфтанд: «То моро назди Парвардигоратон узре бошад. Ва шояд, ки парҳезгор шаванд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

— «أُمَّةٌ»: гурӯҳе аз мардум.

— «تَعِظُونَ»: панд медиҳед, насиҳат мекунед.

— «مُهْلِكُهُمْ»: нобудкунандаи онҳост.

— «مَعْذِرَةً»: узр, баҳона, яъне амале, ки инсонро узрнок мегардонад.

— «يَتَّقُونَ»: парҳезгорӣ мекунанд, аз гуноҳ худдорӣ мекунанд.

Тафсири оят:

Ва ба ёд ор — эй Паёмбар — замонеро, ки гурӯҳе аз он мардум ба гурӯҳи дигаре, ки мардуми гуноҳкорро панд медоданд ва аз нофармонии Худо бозмедоштанд, гуфтанд: «Чаро ба мардуме панд медиҳед, ки Худо онҳоро дар дунё ба сабаби гуноҳашон нобуд хоҳад кард ё дар охират ба азоби сахт гирифтор хоҳад сохт?» Панддиҳандагон дар ҷавоб гуфтанд: «Мо ин корро ба хотири узрхоҳӣ ба Парвардигоратон анҷом медиҳем, то фармони Худоро дар амри ба некӣ ва наҳйи аз мункар иҷро карда бошем, ва шояд онҳо парҳезгорӣ кунанд ва аз гуноҳ даст кашанд.»

Яъне, гурӯҳе аз солеҳони он қавм, ки аз тавбаи гуноҳкорон ноумед шуда буданд, аз панддиҳандагон пурсиданд, ки чӣ фоидае дар панду насиҳат ҳаст, вақте ки ин мардум дар исёни худ идома доранд ва сазовори ҳалокат ё азоби сахти охират шудаанд? Панддиҳандагон посух доданд, ки мо ин корро на ба умеди таъсири ҳатмӣ, балки ба хотири он анҷом медиҳем, ки дар назди Парвардигор узре дошта бошем ва вазифаи худро дар амри ба маъруф ва наҳйи аз мункар иҷро карда бошем, то ба сабаби тарки он бозхост нашавем. Ва умедворем, ки шояд ин панд дар дили онҳо асар кунад ва аз гуноҳ парҳез кунанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мегардонад:

— Ин оят нишон медиҳад, ки амри ба маъруф ва наҳйи аз мункар вазифаи муҳими ҳар мусулмон аст, ҳатто агар натиҷаи он номаълум бошад ҳам, бояд иҷро шавад.

— Худо бандагони худро беузр намегузорад; касе ки вазифаи худро иҷро мекунад, дар назди Парвардигор узрнок аст.

— Ин оят умедро ба таъсири сухани нек ва панду насиҳат зинда медорад; шояд касе бо як сухани нек аз гуноҳ даст кашад ва роҳи ростро пеша кунад.

— Қуръон моро тарбият мекунад, ки ҳатто дар ҳолатҳои душвор аз даъват ба некӣ ва боздоштан аз бадӣ даст накашем, зеро ин роҳи наҷот ва саодат аст.

— Ин оят меҳрубонии Худоро нишон медиҳад, ки пеш аз азоб ҳушдор медиҳад ва барои тавба фурсат медиҳад, то бандагонаш роҳи дурустро интихоб кунанд.

📜 Оят 162-166 — Сураи Аль-Араф

162فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ

Аз миёни онон он гурӯҳ, ки бар худ ситам карда буданд, суханеро, ки ба онҳо гуфта шуда буд, дигар карданд. Пас ба ҷазои ситаме, ки мекарданд, барояшон аз осмон азоб фиристодем.

163وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

Дар бораи он деҳаи наздик ба даре аз онҳо Бипурс. Он гоҳ ки дар рӯзи шанбе суннат мешикастанд. Зеро дар рӯзе, ки шанбе мекарданд, моҳиён ошкор бар рӯи об меомаданд ва рӯзе, ки шанбе намекарданд, намеомаданд. Инҳоро, ки мардуме нофармон буданд, инчунин меозмудем!

164وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

165فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

Чун пандеро, ки ба онҳо дода шуда буд, фаромӯш карданд, ононро, ки аз бадӣ парҳез мекарданд, наҷот додем ва гунаҳкоронро ба сабаби гуноҳашон ба азобе сахт фурӯ гирифтем»

166فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ

Ва чун аз тарки чизе, ки аз он манъашон: карда буданд, сарпечӣ карданд, гуфтем: «Бӯзинагоне хоршуда шавед!»

← Оят 163 📖 Аль-Араф Оят 165 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

164Оят

Тарҷума — Аль-Араф 164

Сураи Аль-Араф Оят 164 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳ ки гурӯҳе аз онҳо гуфтанд; «Чаро қавмеро…

Сураи Оят 164/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 162–166. Ба Тоҷикӣ: Русский.