اعراف · 164/206
ترجمو لکڻ — سوره اعراف
وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ۝١٦٤
Wa iz qaalat ummatum minhum lima ta`izoona qaw manil laahu muhlikuhum aw mu`azzibuhum `azaaban shadeedan qaaloo ma`ziratan ilaa Rabbikum wa la`allahum tattaqoon
📖 سنڌيءَ ۾
۽ جڏھن منجھائن ھڪ ٽوليء (نصيحت ڪندڙن کي) چيو ته اھڙي قوم کي اوھين ڇو نصيحت ڪندا آھيو جن کي الله ھلاڪ ڪندڙ آھي يا کين سخت عذاب ڪندڙ آھي؟ (تڏھن) چيائون ته (اسان جي نصيحت) اوھانجي پالڻھار وٽ عذر آھي ۽ مانَ اُھي ڊڄن.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

  • أُمَّةٌ: جماعت، گروه.
  • لِمَ تَعِظُونَ: ڇو نصيحت ڪريو ٿا؟ ڇو سمجهاڻي ڏيو ٿا؟
  • مُهْلِكُهُمْ: کين هلاڪ ڪرڻ وارو.
  • مَعْذِرَةً: عذر، بهانو، يعني اهڙو عمل جيڪو اسان کي الزام کان بچائي.
  • يَتَّقُونَ: پرhezگاري اختيار ڪن، الله کان ڊڄن ۽ گناهن کان بچن.

2) تفسير:

اي نبي! ياد ڪريو اهو وقت جڏهن انهن مان هڪ جماعت ٻي جماعت کي چيو ته توهان انهن ماڻهن کي ڇو نصيحت ڪريو ٿا ۽ سمجهاڻي ڏيو ٿا، جن کي الله دنيا ۾ هلاڪ ڪرڻ وارو آهي يا آخرت ۾ سخت عذاب ڏيڻ وارو آهي؟ انهن جواب ڏنو ته اسان انهن کي نصيحت ان ڪري ڪريون ٿا ته جيئن اسان پنهنجي رب آڳيان عذر پيش ڪري سگهون، يعني اسان تي جيڪو امر بالمعروف ۽ نهي عن المنكر جو فرض آهي، اهو اسان ادا ڪريون ته جيئن اسان کي ان فرض جي ترڪ تي گرفت نه ڪئي وڃي، ۽ ان اميد سان به ته متان اهي ماڻهو اسان جي نصيحت کان متاثر ٿي پنهنجي گناهن کان توبه ڪن ۽ الله کان ڊڄڻ لڳن.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

  • امر بالمعروف ۽ نهي عن المنكر جو فرض: هن آيت مان معلوم ٿئي ٿو ته مسلمانن تي لازم آهي ته هو چڱائي جو حڪم ڏين ۽ برائي کان روڪين، چاهي مخاطب ماڻهو قبول ڪن يا نه. اسان جو ڪم صرف نصيحت ڪرڻ آهي، نتيجو الله جي هٿ ۾ آهي.
  • نصيحت جو مقصد الله جي رضا آهي: مومن جو اصل مقصد نصيحت ڪرڻ سان الله جي رضا ۽ پنهنجي ذمي جو ادائي آهي، نه ته رڳو ماڻهن جي تعريف يا انهن جي تبديليءَ جو انتظار. جيئن انهن نيڪ ماڻهن چيو ته اسان نصيحت ڪريون ٿا ته جيئن اسان پنهنجي رب آڳيان عذر پيش ڪري سگهون.
  • اميد ۽ دعا جو جذبو: مسلمان کي گهرجي ته هو ماڻهن جي هدايت جي اميد رکي ۽ دعا ڪري ته الله انهن کي توبه جي توفيق عطا فرمائي. انهن نيڪ ماڻهن چيو ته ”شايد اهي پرhezگاري اختيار ڪن“، يعني اسان جي نصيحت سندن توبه جو سبب بڻجي.
  • الله جي فيصلي تي صبر: جڏهن ماڻهو نصيحت قبول نه ڪن ۽ انهن جي هلاڪت جو فيصلو ٿي چڪو هجي، تڏهن به مومن کي پنهنجي فرض کان نه هٽڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اسان جو ڪم صرف ياد ڏيارڻ آهي ۽ حساب وٺڻ الله جو ڪم آهي.
  • اسلام ۾ اجتماعي ذميواري: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته مسلمان هڪ ٻئي جي خيرخواهي ۽ اصلاح جو ذميوار آهي. جيڪڏهن ڪو برائي ڪري رهيو آهي ته ان کي روڪڻ اسان جي اجتماعي ذميواري آهي، ۽ ان ۾ ڪوتاهي اسان جي لاءِ نقصان جو سبب بڻجي سگهي ٿي.
  • قرآن جي حڪمت ۽ رحمت: قرآن اسان کي اهڙي حڪمت سيکاريندي آهي ته نصيحت ۾ نرمي ۽ اميد رکڻ گهرجي، ۽ ان سان گڏ پنهنجي ذمي جي ادائي ۾ ڪوتاهي نه ڪرڻ گهرجي. هي ئي اسلام جي خوبصورتي آهي ته اهو اسان کي توازن سيکاريندي آهي — نه مايوسي ۽ نه لاقيدي.


📜 آيت 162-166 — سوره اعراف

162فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ
پوءِ انھن (بني اسرائيلن) مان جيڪي ظالم ھئا تن کي جيڪا ڳالھ چئي وئي سا انھن مٽائي ٻي ڳالھ چئي پوءِ مٿن آسمان کان انھيءَ سببان سزا موڪلي سون جو ظلم ٿي ڪيائون.
163وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
۽ (اي پيغمبر) کائن اُن ڳوٺ (جي حال) بابت پڇا ڪر جيڪو درياءَ جي ڪناري تي ھو، جڏھن (اُھي منع ھوندي) ڇنڇر (جي حُڪم) ۾ حُڪم عدولي ڪرڻ لڳا جڏھن انھن جون مَڇيون سندن ڇنڇر ڏينھن (پاڻي جي مٿان) سندن سامھون پڌريون ٿي اينديون ھيون ۽ جنھن ڏينھن ڇنڇر نه ڪندا ھئا تنھن ڏينھن (ٻاھر نه) اينديون ھيون، اھڙي طرح اُنھن کي انھي سببان پرکيوسون جو نافرماني ٿي ڪيائون.
164وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
۽ جڏھن منجھائن ھڪ ٽوليء (نصيحت ڪندڙن کي) چيو ته اھڙي قوم کي اوھين ڇو نصيحت ڪندا آھيو جن کي الله ھلاڪ ڪندڙ آھي يا کين سخت عذاب ڪندڙ آھي؟ (تڏھن) چيائون ته (اسان جي نصيحت) اوھانجي پالڻھار وٽ عذر آھي ۽ مانَ اُھي ڊڄن.
165فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
پوءِ جيڪا (نصيحت) ڏني وئي ھُين سا جنھن مھل وساريائون اُنھي مھل اُنھن ماڻھن کي بچايوسون جيڪي مدائي کان جھليندا ھُين ۽ ظالمن کي سخت عذاب سان انھيء ڪري پڪڙيوسون جو ھو بدڪار ھوا.
166فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ
پوءِ جنھن کان جھليو ويو ھُين تنھن کان جڏھن حد کان لنگھي ويا ته چيوسون ته خوار ٿيل ڀولڙا ٿيو.
اعرافقرآن فهرست
206آيت
MeccanRevelation
164آيت

ترجمو — اعراف 164

سوره اعراف آيت 164 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جڏھن منجھائن ھڪ ٽوليء (نصيحت ڪندڙن کي) چيو ته…

سوره آيت 164/206 — سوره اعراف الأعراف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره اعراف ٻڌو, سوره اعراف ترجمو, سوره اعراف mp3, سوره اعراف pdf. آيت 162–166. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers