ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 164

1. በአንቀጹ ውስጥ ማብራሪያ የሚሹ ቃላት፦

• ኡማህ (أُمَّةٌ)፦ ቡድን ወይም ማህበረሰብ።
• ተዒዙን (تَعِظُونَ)፦ ጥቆማ ትሰጣላችሁ፣ ትመክራላችሁ ማለት ነው።
• መዕዚረተን (مَعْذِرَةً)፦ ማመካኛ ወይም ሰበብ ማቅረብ ማለት ነው።
• የተቁን (يَتَّقُونَ)፦ አላህን ይፈሩና ከኃጢአት ይጠንቀቁ ማለት ነው።

1. የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርት፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) የቀድሞውን ማህበረሰብ ታሪክ እንዲያስታውስ ይነግረዋል። በዚያ ማህበረሰብ ውስጥ አንድ ቡድን ሰዎች ኃጢአትን ሲሠሩ ሌላ ቡድን ደግሞ ሲመክራቸውና ከክፉ ሥራ ሲከለክላቸው ነበር። በዚህ ጊዜ ሦስተኛ የሆነ ቡድን ለመካሪዎቹ እንዲህ አላቸው፦ "አላህ በዓለም ላይ የሚያጠፋቸውን ወይም በመጨረሻው ቀን ብርቱ ቅጣት የሚቀጣቸውን ሰዎች ለምን ትመክራላችሁ? መክረታችሁ ምን ይጠቅማል?" ይህን የተናገሩት እነዚያ ኃጢአተኞች ከኃጢአታቸው ለመመለስ ተስፋ ስለቆረጡና ቅጣቱም ስለተወሰነ ይመስላቸዋል።

ነገር ግን መካሪዎቹ በጥበብና በእምነት ሙሉ መልስ ሰጡ። እንዲህ አሉ፦ "እኛ ይህን የምናደርገው ለጌታችን ማመካኛ ለማቅረብ ነው። አላህ መልካምን እዘዙ፣ ክፉን ከልክሉ ብሎ የሰጠንን ትእዛዝ በመፈጸም በእርሱ ፊት ሰበብ እንዲኖረን ነው። ከዚህም በላይ ምናልባት እነዚያ ሰዎች ጥቆማውን ተቀብለው አላህን ይፈሩና ከኃጢአታቸው ይመለሱ ይሆናል።"

ይህች አንቀጽ ብዙ ትምህርቶችን ትይዛለች፦

መጀመሪያ፦ መልካምን እዘዙ፣ ክፉን ከልክሉ የሚለው ግዴታ ሁልጊዜ መቀጠል አለበት። ሰዎቹ ጥቆማውን አይቀበሉም ወይም መመለስ አይፈልጉም በሚል ሰበብ መተው የለበትም። ምክንያቱም ዋናው ዓላማ ለአላህ ትእዛዝ መታዘዝና በእርሱ ፊት ማመካኛ ማቅረብ ነው።

ሁለተኛ፦ ዳዒዎችና መካሪዎች ውጤቱን ብቻ በመመልከት ተስፋ ሊቆርጡ አይገባም። ምናልባት አንድ ሰው በአንተ ጥቆማ ተነሳስቶ ይመለስ ይሆናል። ስለዚህ በትዕግስትና በተስፋ መቀጠል ያስፈልጋል።

ሦስተኛ፦ አላህ ፍትህ ያለው ጌታ ነው። ኃጢአትን በመሥራት ላይ የጸኑትን ሰዎች በዓለምም ሆነ በመጨረሻው ቀን ቅጣት ይመጣባቸዋል። ነገር ግን ከዚያ በፊት ጥቆማውን ተቀብለው የሚመለሱ ካሉ አላህ ይቅር ይላቸዋል።

አሁንም እኛ ሙስሊሞች ይህን ትምህርት በሕይወታችን ልንተገብረው ይገባል። በቤተሰባችን፣ በጎረቤቶቻችንና በማህበረሰባችን ውስጥ መልካምን እናዘዝ፣ ክፉን እንከልክል። ይህን የምናደርገው ለአላህ ቅርብ ለመሆንና በእርሱ ፊት ማመካኛ ለማቅረብ ነው። ምናልባት አንድ ልብ በእኛ ቃል ተነክቶ ወደ አላህ ይመለስ ይሆናል። ይህች አንቀጽ የተስፋና የትዕግስት ትምህርት ናት። አላህ ሁላችንንም በትእዛዙ እንድንጸናና ሌሎችንም በጥበብ እንድንመክር ይርዳን።