Аль-Араф · 165/206
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф
فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ۝١٦٥
Falammaa nasoo maa zukkiroo bihee anjainal lazeena yanhawna `anis sooo`i wa akhaznal lazeena zalamoo bi`azaabim ba`eeim bimaa kaanooyafsuqoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Чун пандеро, ки ба онҳо дода шуда буд, фаромӯш карданд, ононро, ки аз бадӣ парҳез мекарданд, наҷот додем ва гунаҳкоронро ба сабаби гуноҳашон ба азобе сахт фурӯ гирифтем»

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • «نَسُوا»: фаромӯш карданд, тарк карданд.
  • «مَا ذُكِّرُوا بِهِ»: он чизе ки ба онҳо панд дода шуда буд.
  • «أَنجَيْنَا»: наҷот додем.
  • «يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ»: аз бадӣ бозмедоранд.
  • «أَخَذْنَا»: гирифтем, азоб кардем.
  • «بَئِيسٍ»: сахт, шадид.
  • «يَفْسُقُونَ»: аз тоат берун мешуданд, гуноҳ мекарданд.
  1. Тафсири оят:

Вақте ки сокинони он деҳа он пандҳоеро, ки ба онҳо дода шуда буд, аз ёд бароварданд ва тарк карданд — яъне аз шикори моҳӣ дар рӯзи шанбе даст накашиданд ва бар гуноҳи худ идома доданд — Парвардигор он гурӯҳеро, ки мардумро аз бадӣ ва гуноҳ бозмедоштанд, наҷот дод. Аммо онҳоеро, ки зулм карданд ва аз ҳудуди Худо гузаштанд, бо азоби сахту дарднок гирифт, зеро онҳо аз фармони Худо берун шуда, дар гуноҳ исрор мекарданд.

Дар ин оят Худованди Мутаъол хабар медиҳад, ки оқибати ду гурӯҳи мардум гуногун шуд: гурӯҳи аҳли наҳй аз мункар — онҳое ки мардумро аз бадӣ бозмедоштанд — наҷот ёфтанд, ва гурӯҳи золимон — онҳое ки худ гуноҳ мекарданд ва ба пандҳо гӯш намедоданд — гирифтори азоби шадид шуданд. Ин нишон медиҳад, ки амри ба маъруф ва наҳйи аз мункар сабаби наҷот аст, ва исрор бар гуноҳ сабаби ҳалокат.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:
  • Амри ба маъруф ва наҳйи аз мункар сабаби наҷот ва раҳоӣ аз азоб аст.
  • Панд додан ва огоҳ кардани мардум вазифаи муҳими ҳар мусулмон аст.
  • Исрор бар гуноҳ ва гӯш надодан ба пандҳо боиси азоб ва ҳалокат мегардад.
  • Худованд одил аст: некӯкоронро наҷот медиҳад ва золимонро ҷазо медиҳад.
  • Дар ин оят ташвиқ ба некӯкорӣ ва тарҳ аз бадӣ вуҷуд дорад, ки ин роҳи саодати дунё ва охират аст.


📜 Оят 163-167 — Сураи Аль-Араф

163وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
Дар бораи он деҳаи наздик ба даре аз онҳо Бипурс. Он гоҳ ки дар рӯзи шанбе суннат мешикастанд. Зеро дар рӯзе, ки шанбе мекарданд, моҳиён ошкор бар рӯи об меомаданд ва рӯзе, ки шанбе намекарданд, намеомаданд. Инҳоро, ки мардуме нофармон буданд, инчунин меозмудем!
164وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
Ва он гоҳ ки гурӯҳе аз онҳо гуфтанд; «Чаро қавмеро панд медиҳед, ки Худо ҳалокашон хоҳад кард ва ба азобе дарднок мубтало хоҳад сохт?» Гуфтанд: «То моро назди Парвардигоратон узре бошад. Ва шояд, ки парҳезгор шаванд».
165فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
Чун пандеро, ки ба онҳо дода шуда буд, фаромӯш карданд, ононро, ки аз бадӣ парҳез мекарданд, наҷот додем ва гунаҳкоронро ба сабаби гуноҳашон ба азобе сахт фурӯ гирифтем»
166فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ
Ва чун аз тарки чизе, ки аз он манъашон: карда буданд, сарпечӣ карданд, гуфтем: «Бӯзинагоне хоршуда шавед!»
167وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
Ва Парвардигори ту эълом кард, ки касеро бар онон бифиристад, ки то ба рӯзи қиёмат ба азобе ногувор азобашон гардонад. Албатта Парвардигори ту зуд уқубат мекунад ва низ омурзандаву меҳрубон аст!
Аль-АрафФеҳристи Қуръон
206Оят
MeccanRevelation
165Оят

Тарҷума — Аль-Араф 165

Сураи Аль-Араф Оят 165 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун пандеро, ки ба онҳо дода шуда буд, фаромӯш карданд,…

Сураи Оят 165/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 163–167. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers