Surja El-A'raf — Ajet 177

Kuptimet e fjalëve:

• Sā'a (سَاءَ): Sa keq, sa i shëmtuar është.
• Methelen (مَثَلًا): Si shembull, si krahasim.
• Kadhdhabū (كَذَّبُوا): E mohuan, e përgënjeshtruan.
• Bi-Āyātinā (بِآيَاتِنَا): Argumentet Tona, shenjat Tona, provat Tona.
• Yazlimūn (يَظْلِمُونَ): Bëjnë padrejtësi, i bëjnë dëm vetes.

Tefsiri i Ajetit:

Sa i shëmtuar dhe i neveritshëm është shembulli i atyre njerëzve që i mohuan argumentet dhe provat tona që ua dërguam, duke i përgënjeshtruar ato me kokëfortësi, edhe pse i kishin të qarta. Ata nuk i dëmtuan ata me mohimin e tyre, por i bënë padrejtësi vetes së tyre, sepse me këtë mohim e hodhën veten në shkatërrim dhe në dënimin e përjetshëm. Ata i bashkuan dy të këqijat: mohimin e së vërtetës pasi e njohën atë, dhe padrejtësinë ndaj vetes së tyre duke zgjedhur rrugën e humbjes në vend të rrugës së shpëtimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na tregon se mohimi i argumenteve të Allahut pasi ato janë kuptuar qartë, është prej gjërave më të shëmtuara dhe më të urryera tek Allahu, dhe se ai që e bën këtë meriton qortimin dhe përbuzjen.
2. Ajeti na mëson se dëmi i mohimit dhe i mosbindjes nuk i kthehet Allahut, por i kthehet vetë njeriut, sepse ai e humb veten dhe e çon atë drejt shkatërrimit.
3. Na nxit që të mendojmë thellë në argumentet e Allahut në univers dhe në Kuran, dhe të mos i kundërshtojmë ato pasi na janë bërë të qarta, që të mos jemi prej atyre që i bëjnë padrejtësi vetes.
4. Ajeti na bën të ditur se shembulli i keq është një mënyrë edukative në Kuran, për t'i larguar njerëzit nga rrugët e humbjes dhe për t'i afruar ata drejt rrugës së drejtë.