سوره اعراف — آیه 177

معانی کلمات:

• ساءَ: بد و زشت بود، بسیار ناپسند است.
• مَثَلًا: مانند و صفت (در اینجا به معنای داستان و سرگذشت عبرت‌آموز).
• آیاتِنَا: نشانه‌ها، معجزات، حجت‌ها و دلایل روشن خداوند.
• یَظْلِمُونَ: ستم می‌کنند (در اینجا به معنای ستم به خویشتن).

تفسیر آیه:

چه زشت و ناپسند است سرگذشت و داستان گروهی که آیات و نشانه‌های روشن خداوند را دروغ شمردند و با وجود آنکه حجت‌های الهی بر آنان اقامه شده بود، باز هم انکار کردند. اینان در حقیقت با این تکذیب، به خودشان ستم روا داشتند؛ زیرا با انکار حقایق، خود را به هلاکت و عذاب انداختند و راه سعادت را بر خویش بستند. آنان نه به خداوند ستم کردند، نه به پیامبران، بلکه تنها به جان خویش ظلم نمودند و خویشتن را در معرض خشم و عذاب الهی قرار دادند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. تکذیب آیات الهی نه تنها زیانی به خداوند نمی‌رساند، بلکه تنها به خود انسان آسیب می‌زند؛ پس ستمکار واقعی کسی است که با انکار حق، به خویشتن ظلم کند.
2. نشانه‌های خداوند در جهان و در کتاب‌های آسمانی، حجت‌هایی روشن برای هدایت بشر است و نادیده گرفتن آن‌ها، انسان را به گمراهی و بدبختی می‌کشاند.
3. این آیه هشداری است برای همه ما که در برابر حق و حقیقت، فروتنی کنیم و با پذیرش آیات الهی، از ظلم به خود و تباه کردن سرنوشت‌مان بپرهیزیم.
4. زیبایی اسلام در این است که انسان را به رحمت و سعادت دعوت می‌کند و هشدار می‌دهد که راه انکار، راهی است که تنها به زیان خود انسان تمام می‌شود؛ پس عاقل کسی است که با ایمان و عمل صالح، خویشتن را از این ظلم نجات دهد.