ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 177

ความหมายของคำสำคัญ:

• سَاءَ หมายถึง เลวทราม น่าเกลียดชัง
• مَثَلًا หมายถึง แบบอย่าง หรือ อุปมา
• كَذَّبُوا หมายถึง ปฏิเสธ ไม่ยอมรับ
• آيَاتِنَا หมายถึง โองการทั้งหลายของเรา หลักฐานและข้อพิสูจน์ต่าง ๆ
• يَظْلِمُونَ หมายถึง กระทำความอยุติธรรมต่อ

การตีความหมายของอายะฮ์:

พระองค์อัลลอฮ์ทรงตำหนิและประณามกลุ่มชนที่ปฏิเสธโองการและหลักฐานต่าง ๆ ของพระองค์อย่างรุนแรง โดยทรงเปรียบเทียบพวกเขาว่าเป็นตัวอย่างที่เลวทรามที่สุด พวกเขาไม่เพียงแต่ปฏิเสธความจริงหลังจากที่ได้รู้แจ้งแล้วเท่านั้น แต่ยังกระทำความอยุติธรรมต่อตัวพวกเขาเองอีกด้วย เพราะการปฏิเสธของพวกเขานั้นจะนำพาพวกเขาไปสู่ความหายนะและความพินาศทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

การที่พวกเขาปฏิเสธโองการของอัลลอฮ์นั้น มิได้ทำให้อัลลอฮ์เสียหายแต่อย่างใด แต่ผลเสียทั้งหมดย่อมตกแก่ตัวพวกเขาเอง พวกเขาจึงเป็นผู้ที่อธรรมต่อตนเองอย่างแท้จริง เพราะได้เลือกหนทางแห่งความหลงผิดและความหายนะ แทนที่จะเลือกหนทางแห่งความศรัทธาและความสำเร็จ

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การปฏิเสธความจริงและโองการของอัลลอฮ์เป็นบาปใหญ่ที่นำมาซึ่งความหายนะ และทำให้ผู้กระทำกลายเป็นตัวอย่างที่เลวทรามในสายตาของพระองค์และมวลมนุษย์
2. การกระทำบาปและการปฏิเสธศรัทธานั้น แท้จริงแล้วผู้กระทำกำลังทำร้ายตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก เพราะผลกรรมย่อมกลับมาสู่ตัวเขาเอง
3. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง พระองค์มิได้ทรงอธรรมต่อผู้ใด แต่ที่มนุษย์ประสบกับความทุกข์ยากนั้น เป็นเพราะการกระทำของพวกเขาเอง
4. การศรัทธาและการเชื่อฟังพระเจ้าคือหนทางแห่งความเจริญรุ่งเรือง ส่วนการปฏิเสธคือหนทางแห่งความเสื่อมเสีย ดังนั้นเราควรเลือกหนทางที่นำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. การตักเตือนและการประณามในอัลกุรอานนั้น เป็นการแสดงถึงความเมตตาของพระองค์ที่ทรงต้องการให้มนุษย์ตื่นตัวและกลับตัวก่อนที่จะสายเกินไป