ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 177

የቃላት ፍቺዎች፡-

• ሳአ (سَاءَ)፡- ከፋ፣ መጥፎ ሆነ።
• መተለን (مَثَلًا)፡- ምሳሌ፣ ምስል።
• አልቀውሙ (الْقَوْمُ)፡- ሕዝቦች።
• አያቲና (آيَاتِنَا)፡- ተዓምራቶቻችን፣ ማስረጃዎቻችን፣ አንቀጾቻችን።
• የዝሊሙነ (يَظْلِمُونَ)፡- ይበድላሉ፣ ጉዳት ያደርሳሉ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ላይ የከፋ ምሳሌን ገልጿል፡፡ እነዚያ በአላህ ተዓምራቶችና ማስረጃዎች ያስተባበሉ ሕዝቦች ምሳሌአቸው እጅግ መጥፎ ነው፡፡ እነርሱ እውነትን እያወቁና ማስረጃው እየገለጸላቸው ቢሆንም አስተባበሉት፣ አልተቀበሉትም፡፡ በዚህ ድርጊታቸው ራሳቸውን እንጂ ሌላን አልበደሉም፡፡ ምክንያቱም በማስተባበላቸው ራሳቸውን ወደ ጥፋትና ወደ እሳት ስለሚወስዱ ነው፡፡ ስለዚህ ከሁሉ የከፋ ምሳሌ የእነዚህ ሰዎች ነው፤ ምክንያቱም እውነት ተገልጾላቸው ሳለ ከንቱን መረጡ፣ እናም በዚህ ምርጫቸው ራሳቸውን ወደ ኀሳራ አወረዱ፡፡

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ አንቀጾችን ማስተባበል ከባድ ወንጀል መሆኑን እንረዳለን፤ እናም ከእንዲህ ዓይነት ድርጊት ራሳችንን እንጠብቃለን፡፡
2. ሰው በድርጊቱ የሚጎዳው ራሱን ነው፤ አላህ ከባሮቹ ጉዳት የተጠራ ነው፡፡ ይህ የአላህን ፍትሕና ጸጋ ያሳያል፡፡
3. እውቀትና ማስረጃ በተገኘ ጊዜ መቀበል ይገባል፤ እንጂ በግትዝነት አለመቀበል የጥፋት መንገድ ነው፡፡
4. በቁርኣን ውስጥ የቀደሙ ሕዝቦች ታሪኮች ለእኛ መገሰጫ ናቸው፤ ከስህተታቸው እንድንማርና ወደ አላህ መንገድ እንድንመለስ ያግዙናል፡፡
5. አላህ በመሐሪነቱና በችሮታው ለእኛ መንገዱን ገልጾልናል፤ የተቀበለ ሰው የተሳካለት ነው፤ ያስተባበለ ሰው ደግሞ ራሱን የበደለ ነው፡፡