Surah Al-A'raf — Talata 183

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَأُمْلِي لَهُمْ – At pinahihintulutan Ko sila ng mahabang panahon (pagpapaliban ng parusa).
• إِنَّ كَيْدِي – Tunay na ang Aking paghihiganti o pagdakip (sa kanila).
• مَتِينٌ – Matindi, matatag, at hindi kayang labanan o hadlangan.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalaman ng babala mula sa Allah sa mga taong nagtatakwil sa Kanyang mga tanda at talata. Ang Allah ay nagbibigay sa kanila ng mahabang palugit at hindi minamadali ang pagpaparusa sa kanila, kaya't sila ay nag-aakalang hindi sila kailanman parurusahan. Dahil dito, sila ay lalong lumulubog sa kawalang-paniwala at pagmamatigas, at sa gayon ay lalong dadami at lulubha ang kanilang parusa sa Araw ng Paghuhukom. Ang parusang ito ay darating sa kanila nang biglaan at hindi nila ito kayang iwasan o ipagtanggol ang kanilang mga sarili laban dito, maging sa pamamagitan ng lakas o anumang pakana. Ang tawag dito ay "kayd" (pandaraya o pakana) mula sa Allah, sapagkat ang panlabas na anyo nito ay kabutihan at pagpapalugit, ngunit ang tunay na layunin nito ay ang kanilang pagbagsak at kapahamakan. Ito ay isang babala na ang pagpapalugit ng Allah ay hindi nangangahulugan ng Kanyang kapabayaan, kundi isang paraan ng Kanyang matalinong paghihintay.

Mga Aral at Aral na Nakuha mula sa Talata:

1. Ang pagpapalugit ng Allah sa mga makasalanan ay hindi nangangahulugan na sila ay ligtas sa Kanyang parusa; bagkus, ito ay isang pagkakataon para sa kanila na magsisi at bumalik sa tamang landas.
2. Ang parusa ng Allah ay tiyak na darating sa mga nagpapatuloy sa kasamaan, at ito ay matindi at hindi kayang takasan ninuman.
3. Ang tao ay hindi dapat magpadala sa maling akala na ang mundo ay walang nagbabantay; ang Allah ay nakakakita sa lahat ng ginagawa ng Kanyang mga nilikha.
4. Ang pagkaantala ng parusa ay isang pagsubok sa pasensya ng mga mananampalataya at isang paanyaya sa mga makasalanan na magsisi bago pa man dumating ang hindi maiiwasang oras.
5. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagiging mapagpakumbaba sa harap ng Allah at ang pag-iwas sa pagmamataas at pagmamatigas, sapagkat ang mga ito ay mga ugat ng pagbagsak ng mga tao sa lahat ng panahon.