ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 183

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَأُمْلِي لَهُمْ፦ ጊዜ እሰጣቸዋለሁ፤ ቀን አራዝምላቸዋለሁ፤ ቅጣቱን አላስቸኩልም።
• كَيْدِي፦ ቅጣቴ፤ አያያዜ። ውስጡ ቅጣት ሆኖ ውጪው መልካም አድራጎት የሚመስል ስልቴ።
• مَتِينٌ፦ ብርቱ፤ ጠንካራ፤ በኃይልም በማታለልም የማይከላከል።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ይህች አንቀጽ ስለ እነዚያ የአላህን አንቀጾች ያስተባበሉ ሰዎች ነው የምትናገረው። አላህ ሁሉን ዐዋቂና ጥበበኛ ሆኖ፣ ለእነሱ ቅጣቱን ወዲያውኑ አያወርድም፤ ይልቁንም ጊዜ ይሰጣቸዋል፣ ዕድሜያቸውን ያራዝምላቸዋል። ይህም የተደረገው እነሱ ቅጣት አይደርስብንም ብለው እንዲያስቡና በክህደታቸውና በዐመፃቸው ላይ እንዲጸኑ ነው። በዚህም ኃጢአታቸው እየተባዛ ቅጣታቸውም እየተከበረ ይሄዳል።

አላህ ለእነሱ የሚያደርገው ውጪው መልካም አድራጎት ይመስላል፤ ጤና፣ ሀብት፣ ልጆችና ሰላም ይሰጣቸዋል። ነገር ግን በውስጡ የተዘጋጀው ነገር ጭፍረትና ቅጣት ነው። ስለዚህ ይህ ስልት "ካይድ" (ማታለል የሚመስል አያያዝ) ተብሎ ተጠርቷል፤ ምክንያቱም ውጪው ቸርነት ሆኖ ውስጡ ግን መጣልና መከራ ነውና።

አላህም ይላል፦ "እነሆ የእኔ ቅጣት ብርቱ ነው።" ማለትም በኃይልም ሆነ በስልት ሊከላከል የማይችል፣ የማያመልጥ፣ በጣም ጠንካራ ነው። ማንም ሰው በራሱ ኃይል፣ በሀብቱ፣ በወገኖቹ ወይም በተንኮል ሊያመልጠው አይችልም።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ታላቅ ትምህርት ትሰጣለች፦ አላህ ወዲያውኑ ቅጣት ባለመላኩ ሰው ልቡን አያስታምም፤ ይልቁንም ይህ የተሰጠው ጊዜ የንስሐ ዕድሜ እንደሆነ ያስብና ወደ አላህ ይመለስ። አላህ በጣም ቸርና መሓሪ ነው፤ ነገር ግን በክህደትና በዐመፅ ላይ የሚጸናን ሰው ቅጣቱ ብርቱና የማያመልጥ መሆኑን እናውቅ። ስለዚህ ወደ አላህ በንስሐ እንመለስ፣ በእርሱ ቃል እንመን፣ አንቀጾቹንም አናስተባብል። አላህ ለንስሐ የሚመለሱትን በምሕረቱ ይቀበላል፤ እርሱ በጣም መሓሪና አዛኝ ነውና።