Surah Al-A'raf — Talata 41

Ang una sa kanila ay magsasabi sa huli sa kanila: “Ikaw ay higit na masahol (hindi mainam) sa amin, kaya’t lasapin ninyo ang kaparusahan ng inyong ginawa.”

Katotohanan, ang mga nagpapasinungaling sa Aming Ayat (mga katibayan, kapahayagan, tanda, aral, atbp.), at nagtuturing dito ng may kapalaluan, sa kanila, ang mga tarangkahan ng langit ay hindi bubuksan, at sila ay hindi makakapasok sa Paraiso hanggang ang kamelyo (ay mangyari) na maglagos sa butas ng karayom (na lubhang imposible). Sa ganito Namin binabayaran ang Mujrimun (mga kriminal, mapagsamba sa diyus-diyosan, makasalanan, atbp)

Datapuwa’t ang mga sumampalataya (sa Kaisahan ni Allah, sa Islam), at nagsigawa ng kabutihan, hindi Namin binibigyan ng pabigat ang sinumang tao na labis sa kanyang makakaya, sila ang maninirahan sa Paraiso. Mananatili sila rito magpakailanman

At Aming papawiin sa kanilang dibdib ang anumang (magkapanabay na) pagkamuhi (o matinding hinanakit) o damdaming nasaktan (na kanilang naranasan, sa lahat man, sa buhay sa mundong ito); ng mga ilog na dumadaloy sa ilalim nila, at sila ay magsasabi: “Ang lahat ng mga papuri at pasasalamat ay kay Allah na namatnubay sa atin dito, kailanman ay hindi (sana) tayo makakatagpo ng patnubay kung hindi lamang tayo pinatnubayan ni Allah! Tunay nga, ang mga Tagapagbalita ng ating Panginoon ay dumatal na may Katotohanan.” At ipagbabadya sa kanila: “Ito ang Paraiso na inyong namana dahilan sa inyong ginawa.”