Suurah Al-A'raaf — Aayad 57

Macnaha Erayada Qaarkood:

• Bushran: Dabaylaha waa kuwo bishaaraynaya roobka, waxayna ku hor tagaan naxariista Eebe (roobka).
• Aqallat: Xambaartay, qaadday.
• Sahaaban Thiqaal: Daruuro culus oo biyo wata.
• Balad Mayyit: Dhul engegan, oo aan wax ka bixin, oo u baahan biyo.
• Nukhrijul Mawtaa: Waxaynu soo bixinaynaa kuwa dhintay (qiyaamada).

Tafsiirka:

Eebe waa kan u diraya dabaylaha iyagoo bishaaraynaya roobka, waxayna ku hor tagaan naxariistiisa (roobka) si dadku ugu farxaan. Marka ay dabayluhu xambaaraan daruuro culus oo biyo wata, Eebe wuxuu u kaxaystaa daruurahaas dhul engegan oo dhintay (aan wax ka bixin), markaas wuxuu ku soo dejiyaa dhulkaas roob, wuxuuna ku soo bixiyaa noocyo kala duwan oo midho ah. Sida Eebe u soo bixiyo dhulka engegan iyo midhihiisa, sida oo kale wuxuu u soo bixin doonaa dadka dhintay qabrigooda iyagoo nool, si aad u fikartaan oo aad u ogaataan in Eebe Qadir karo inuu soo nooleeyo wax kasta, oo aad ku tashato inuu yahay Eebe keliya ee mudan cibaado.

Faa'iidooyin laga qaato Aayadda:

1. Aayaddan waxay ku tusinaysaa in Eebe yahay kan kaliya ee xakameeya dabaysha, roobka, iyo dhulka, taasoo muujinaysa qudrada Eebe ee aan la koobi karin.
2. Waxay dadka ku boorrinaysaa inay fiiriyaan abuurista Eebe, sida roobka u soo nooleeyo dhulka, si ay u gartaan in soo nooleynta dadka dhintay ay tahay wax sahlan oo Eebe u qadir karo.
3. Aayaddu waxay ku xoojinaysaa iimaanka iyo cibaadada Eebe oo keliya, waxayna ka digtaa in la isku halleeyo wax kale oon Eebe ahayn.
4. Waxay dadka ku guubaabinaysaa inay tixgeliyaan naxariista Eebe, oo ah roobka iyo barakada uu ku soo dejiyo, isla markaana ay ku shukriyaan Eebe oo ay u dhowaadaan.