سورت اعراف — آیت 66

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• الْمَلَأُ: د قوم مشران، سرداران او لوړ پوړي کسان.
• سَفَاهَةٍ: د عقل کمزوري، بې احتیاطي، جهالت او سپکاوی.
• لَنَظُنُّكَ: مونږ په تا قوي ګمان لرو، یعنې یقین لرو.

تفسیر:

کله چې حضرت هود عليه السلام خپل قوم ته د الله تعالی د توحید او د بت پرستۍ د پریښودو بلنه ورکړه، نو د هغه د قوم هغه مشران او سرداران چې کافران وو، په تکبر او غرور سره یې ځواب ورکړ او ویې ویل: "ای هوده! مونږ تا په صراحت سره په جهالت، د عقل په کمزورۍ او بې احتیاطۍ کې وینو، ځکه چې تا زموږ د پلرونو دین پرېښود او مونږ ته راغلې چې زموږ د معبودانو عبادت بند کړې او یوازې د الله عبادت ته مو رابولې. او مونږ په دې قوي یقین لرو چې ته د هغو کسانو له ډلې یې چې دروغجن دي، ځکه چې ته ادعا کوې چې الله تا زموږ لپاره رسول لېږلی دی، خو مونږ دا خبره دروغ ګڼو."

دوی دا خبره د دې لپاره وکړه چې هود عليه السلام یوازې د الله عبادت ته رابلل، او دوی د بتانو عبادت پرېښودل د عقل له کمزورۍ او جهالت سره تشبیه کړل، په داسې حال کې چې حقیقت د دوی په خلاف و؛ ځکه چې حقیقي عقل او پوهه هماغه ده چې انسان یوازې د الله عبادت وکړي او له شرکه ځان وساتي.

فايدې:

1. د حق د بلنې په لاره کې باید له مخالفو او تکبر کوونکو مشرانو د سپکاوي او توهین سره سره صبر او استقامت وکړو، لکه څنګه چې حضرت هود عليه السلام وکړل.
2. کافران او منکران تل د حق د بلونکو په وړاندې د عیب لګولو او د عقل د کمزورۍ تور لګوي، خو دا د دوی د نا امیدۍ او د حق د نه منلو دلیل دی.
3. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق د منلو معیار باید د الله کتاب او د رسول الله صلی الله علیه وسلم سنت وي، نه د مشرانو او سردارانو خبرې.
4. د پیغمبرانو د دښمنانو دا چلند ته په کتو سره، مونږ باید د خپل ایمان په لاره کې له هر ډول سپکاوي او توهین څخه مه وېرېږو او په ثابت قدمه ولاړ اوسو.