Sure A'râf — Ayet 66

Kelime Anlamları:

• Melê (الملأ): Toplumun ileri gelenleri, önde gelenleri, kavmin büyükleri ve sözü geçen liderleri.
• Sefâhet (سفاهة): Akıl eksikliği, hafiflik, cehalet, doğru yoldan sapmışlık ve mantıksızca davranma hali.
• Zannetmek (نظن): Kesin bir bilgiye dayanmaksızın güçlü bir kanaat beslemek, sanmak.

Tefsir:

Bu ayet, Hz. Hûd’un (aleyhisselam) kavmi olan Âd kavminin ileri gelenlerinin, ona karşı takındıkları kibirli ve inkârcı tavrı bizlere haber vermektedir. Kavmin önde gelenleri, yani toplumun sözü dinlenen, mal ve makam sahibi o kesimleri, Hz. Hûd’a (aleyhisselam) hitaben şöyle dediler: "Ey Hûd! Biz seni kesinlikle bir sefâhet, yani akıl kıtlığı ve hafiflik içinde görüyoruz. Senin, atalarımızdan miras aldığımız bu dini bırakıp bizi tek olan Allah’a ibadete çağırman, bizce ancak aklını yitirmiş birinin yapabileceği bir iştir. Ve biz, senin Allah adına konuştuğunu iddia etmen konusunda da seni kesinlikle yalancılardan biri olarak zannediyoruz."

Bu sözler, küfrün ve kibirin zirvesini göstermektedir. Onlar, hakikati duymak istemiyorlar; kulaklarını kapatıyorlar ve kendilerine gelen peygamberi akıl hastası ve yalancı olmakla itham ediyorlardı. Oysa Hz. Hûd (aleyhisselam), onlara apaçık delillerle gelmişti. Onların bu ithamı, aslında kendi akıllarının ve kalplerinin ne kadar hastalıklı olduğunu gösteriyordu. Çünkü insan, kendi içindeki kötülüğü ve sapkınlığı, karşısındaki masum insana yansıtır.

Sevgili kardeşlerim, bu ayet bize çok önemli bir ders vermektedir: Hakikati tebliğ eden herkes, bu tür ithamlara maruz kalabilir. Peygamberler dahi bu sözlerle karşılaşmışken, bizlerin de Allah yolunda doğruyu söylediğimizde benzer tepkilerle karşılaşmamız gayet doğaldır. Önemli olan, bu ithamlara aldırış etmeyip, tıpkı Hz. Hûd gibi sabırla, hikmetle ve güzel bir üslupla tebliğimize devam etmektir. Unutmayalım ki, sonunda kazananlar her zaman hak ve hakikat ehli olanlardır. Allah’ın yardımı, sabredenlerle beraberdir. Bu ayet, aynı zamanda bize, kibir ve büyüklenmenin insanı nasıl kör ettiğini ve hakikati görmekten alıkoyduğunu da göstermektedir. Allah’a sığınırız, kibirden ve inkârdan.