سوره اعراف — آیه 66

معانی کلمات:

• الْمَلَأُ: اشراف و بزرگان قوم.
• سَفَاهَةٍ: نادانی، سبک مغزی و کم خردی.
• لَنَرَاكَ: قطعاً تو را میبینیم (یعنی میدانیم و مشاهده میکنیم).
• لَنَظُنُّكَ: قطعاً گمان میبریم و معتقدیم.

تفسیر آیه:

اشراف و بزرگان قوم هود که کفر ورزیده بودند و دعوت او را نپذیرفته بودند، در پاسخ به سخنان او گفتند: ای هود! ما به یقین تو را در سفاهت و نادانی میبینیم؛ زیرا عقل سلیم حکم میکند که انسان از آیین نیاکان خود دست برندارد و به پرستش خدای یگانه دعوت نکند. از دیدگاه آنان، ترک بتپرستی و دعوت به توحید، نشانه کمخردی و جهالت بود. آنان همچنین افزودند: ما به شدت گمان میبریم که تو از دروغگویانی؛ زیرا ادعای رسالت و پیامبری از جانب خداوند را امری باطل و بیاساس میدانستند. این سخنان نشان میدهد که آنان نه تنها دعوت هود را نپذیرفتند، بلکه او را به نادانی و دروغگویی متهم کردند تا مردم را از پیروی او بازدارند و راه را بر گسترش توحید ببندند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که پیامبران الهی همواره در برابر لجاجت و تهمتهای ناروای مخالفان قرار گرفتهاند؛ پس مؤمنان نباید از سخنان دشمنان ناامید شوند و باید بر راه حق استقامت ورزند.
• اتهام زدن به انبیا و اولیای الهی، نشانه جهل و کوردلی مخالفان است؛ زیرا آنان به جای بررسی منطقی دعوت، به تخریب شخصیت و نسبتهای ناروا روی میآورند.
• این آیه به ما میآموزد که در مسیر دعوت به حق، ممکن است با تمسخر و اتهام مواجه شویم؛ اما وظیفه ما صبر، استواری و ادامه راه با اخلاص است، همانگونه که هود پیامبر در برابر این سخنان، با متانت و حکمت پاسخ داد.
• همچنین میآموزد که نباید به ظاهر و جایگاه اجتماعی افراد فریب خورد؛ زیرا بزرگان قوم هود با وجود جایگاهشان، در گمراهی و کفر بودند و حق را نپذیرفتند.