Əraf surəsi — Ayə 66

Kəlmələrin mənaları:

• Səfahət — səfehlik, ağılsızlıq, yüngüllük, cəhalət.
• Mələ — qövmün böyükləri, əyanları, başçıları.
• Nəzunnu — ehtimal edirik, güman edirik, zənn edirik.

Təfsir:

Hud qövmünün küfr edən başçıları və böyükləri ona dedilər: "Ey Hud! Biz səni mütləq səfehlik və ağılsızlıq içində görürük. Sənin atalarının dinini tərk edib bizi öz tanrılarımızı tərk etməyə və tək olan Allaha ibadət etməyə çağırmağın, bizim gözümüzdə ağılsızlıqdan başqa bir şey deyildir. Biz qəti əminik ki, sən öz peyğəmbərlik iddianla yalançılardansan və Allaha iftira atırsan."

Bu, Hud peyğəmbərin üzləşdiyi çətin vəziyyəti göstərir. Onun qövmünün zalım başçıları haqqı eşitdikdə, onu düşünüb daşınmaq əvəzinə, peyğəmbəri səfehlikdə və yalançılıqda ittiham etdilər. Bu, bütün dövrlərdə haqqı təbliğ edənlərin qarşılaşdığı ən böyük sınaqlardan biridir — haqqı eşitmək istəməyənlər, onu gətirəni yalançı və ağılsız adlandırırlar.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs var: Nuh və Hud kimi peyğəmbərlər belə, öz qövmlərinin istehzasına və ittihamlarına məruz qalmışlar. Lakin onlar Allahın əmrini təbliğ etməkdən əl çəkmədilər və səbir etdilər. Biz də bu gün haqqı təbliğ edərkən, bəzi insanların istehzası və ittihamları ilə qarşılaşsaq, ruhdan düşməməliyik. Çünki Allahın yolu, peyğəmbərlərin yolu səbir və təvəkkül yoludur. Unutmayaq ki, son qələbə həmişə haqqın və onun tərəfdarlarının olur. Hud qövmü sonunda Allahın əzabına düçar oldu, Hud və ona iman gətirənlər isə xilas oldular. Bu, o deməkdir ki, haqq uğrunda səbir edənlər heç vaxt ziyana uğramazlar.