Surah Al-A'raf — Talata 72

Sila ay nagsabi: “Ikaw ay pumarito sa amin upang kami ay marapat na sumamba lamang kay Allah at iwanan ang sinasamba na kinagisnan ng aming mga ninuno. Kaya’t dalhin mo sa amin ang bagay na iyong ipinananakot sa amin kung ikaw ay nagsasabi ng katotohanan.”

(Si Hud) ay nagsabi: “Ang kaparusahan at poot ay tunay na dumatal sa inyo mula sa inyong Panginoon. Nakikipagtalo ba kayo sa akin dahilan sa mga pangalan na inyong binanggit, - kayo at ang inyong mga ninuno, na walang kapamahalaan mula kay Allah? Kung gayon (kayo ay) magsipaghintay, kasama rin ako sa lipon ninyo na naghihintay.”

At (sa pamayanan) ni Thamud (ay Aming isinugo) ang kanilang kapatid na si Salih. Siya ay nagbadya: “o aking payamanan! Sambahin ninyo si Allah, kayo ay wala ng iba pang Ilah (Diyos) maliban sa Kanya, (La ilaha ill Allah: Wala ng iba pang diyos na karapat-dapat pag-ukulan ng pagsamba maliban kay Allah). Katotohanang may dumatal sa inyo na isang maliwanag na Tanda (ang himala nang paglabas ng isang babaeng kamelyo sa gitna ng isang malaking bato) mula sa inyong Panginoon. Ang babaeng kamelyong ito ni Allah ay isang Tanda sa inyo; kaya’t hayaan ninyo na manginain siya sa kalupaan ni Allah at huwag ninyong hipuin siya ng may pananakit, (kung hindi) baka ang isang kasakit-sakit na kaparusahan ay sumakmal sa inyo.”

“At gunitain nang kayo ay ginawa Niyang tagapagmana makaraan (ang pamayanan) ni A’ad, at Kanyang binigyan kayo ng mga pananahanan sa kalupaan, kayo ay nagtatayo sa inyong sarili ng mga palasyo sa kapatagan at umuukit ng inyong tahanan sa kabundukan. Kaya’t alalahanin ang mga biyaya (na ipinagkaloob sa inyo) mula kay Allah, at huwag kayong magsipaglibot sa kalupaan sa paggawa ng kabuktutan.”