Surja El-A'raf — Ajet 93

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَلَّى: u largua, u kthye nga ata.
• رِسَالَاتِ: mesazhet, porositë që Zoti ia kishte besuar.
• نَصَحْتُ: këshillova me sinqeritet, ua desha të mirën.
• آسَى: hidhërohem, pikëllohem, ndiej keqardhje.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi populli i tij (fisi i Medjenit) u godit nga dënimi i Zotit dhe u shkatërrua, Pejgamberi Shuajbi a.s. u largua prej tyre, sepse e kuptoi se çështja kishte marrë fund dhe dënimi ishte i pashmangshëm. Në atë moment, ai iu drejtua atyre me një fjalim që shprehte ndjenjat e tij të përziera: nga njëra anë, ndjenja e përmbushjes së misionit; nga ana tjetër, hidhërimi për fatin e tyre tragjik.

Ai u tha: "O populli im! Unë jua përcolla mesazhet e Zotit tim në mënyrë të plotë, pa lënë asgjë mangut. Unë jua këshillova të mirën me sinqeritet të plotë, ua tregova rrugën e drejtë dhe ju paralajmërova nga rruga e gabuar. Por ju nuk ma dëgjuat fjalën dhe nuk e pranuat këshillën time. Prandaj, si mund të hidhërohem unë për një popull që ka zgjedhur mosbesimin dhe ka mbetur në mohim të Zotit, duke e merituar dënimin e Tij?"

Kjo fjali e tij tregon një qetësi shpirtërore dhe bindje të plotë se ai e ka kryer detyrën e tij ashtu siç duhet. Ai nuk ndien asnjë faj apo lëshim nga ana e tij, sepse i ka dhënë popullit të tij çdo mundësi për t'u udhëzuar, por ata e refuzuan atë me kokëfortësi. Prandaj, hidhërimi i tij nuk ishte për veten e tij, por për ata që e merituan dënimin për shkak të mosbesimit të tyre të vazhdueshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti në këshillë: Pejgamberi Shuajbi a.s. na mëson se thirrja në rrugën e Zotit duhet të jetë e sinqertë dhe e plotë, pa u lodhur apo ndalur, edhe kur njerëzit nuk përgjigjen pozitivisht.
2. Pastrimi i ndërgjegjes: Ai që e kryen detyrën e tij ndaj Zotit dhe ndaj njerëzve me sinqeritet, ndien qetësi shpirtërore dhe nuk ka asnjë brejtje ndërgjegjeje, edhe nëse rezultati nuk është ai i dëshiruari.
3. Mësimi nga historia: Ky ajet na tregon se fati i popujve që refuzojnë të vërtetën është shkatërrimi, ndërsa ata që i përgjigjen thirrjes së të dërguarve janë të shpëtuar. Kjo na bën të reflektojmë mbi gjendjen tonë dhe të nxitojmë drejt bindjes ndaj Zotit.
4. Mos u hidhëro për ata që zgjedhin humbjen: Njeriu që ka bërë çdo përpjekje për të udhëzuar të tjerët, nuk duhet të ndiejë keqardhje të tepërt për ata që zgjedhin rrugën e gabuar, sepse secili është përgjegjës për zgjedhjen e tij.
5. Rëndësia e përcjelljes së mesazhit: Detyra e besimtarit është të përcjellë mesazhin e Zotit me mençuri dhe këshillë të mirë, ndërsa udhëzimi i vërtetë është vetëm në duart e Zotit.