Surja El-A'raf — Ajet 92

Kuptimi i fjalëve:

• كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا: sikur të mos kishin jetuar kurrë në ato shtëpi dhe të mos kishin qëndruar në to.
• يَغْنَوْا: nga folja *gana* – që do të thotë të qëndrosh, të banosh dhe të jetosh në një vend.
• الْخَاسِرِينَ: humbësit, ata që dëmtojnë vetveten dhe e humbin dynjanë e ahiretin.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti flet për popullin e Medjenit, të cilët e mohuan profetin Shuajbin a.s. Pas zbritjes së dënimit nga Allahu, ata u shkatërruan tërësisht, saqë u bënë sikur nuk kishin jetuar kurrë në ato troje e në ato shtëpi që dikur i kishin ndërtuar me krenari. Ata u zhdukën pa lënë gjurmë, si të mos kishin ekzistuar fare. Më pas, Allahu i Lartësuar e përsërit shprehjen për të theksuar se pikërisht ata që e mohuan Shuajbin ishin humbësit e vërtetë – humbën dynjanë e tyre, humbën pasurinë dhe shtëpitë e tyre, dhe mbi të gjitha humbën ahiretin e tyre. Ndërsa besimtarët që e ndoqën Shuajbin, të cilët jobesimtarët i tallnin dhe i kërcënonin me humbje, ishin ata që shpëtuan dhe fituan. Kështu, Allahu e përmbysi logjikën e tyre të gabuar dhe tregoi se fitorja e vërtetë është te besimi dhe bindja ndaj të dërguarve të Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dënimi i Allahut kur vjen, i fshin plotësisht gjurmët e jobesimtarëve, sado të fortë dhe të pasur që të kenë qenë – kjo tregon se fuqia e Allahut është mbi çdo fuqi tjetër.
2. Humbja e vërtetë nuk është humbja e pasurisë apo e pozitës, por humbja e fesë dhe e jetës së përtejme – ai që e humb fenë e tij, ka humbur gjithçka.
3. Tallja e jobesimtarëve me besimtarët dhe pretendimi i tyre se besimtarët janë humbësit, është gënjeshtër e pastër – sepse fitorja në fund është e besimtarëve, si në dynja ashtu edhe në ahiret.
4. Ajeti na mëson se qëndrueshmëria në të vërtetën, edhe kur duket se kundërshtarët janë më të fortë, është rruga e shpëtimit – sepse Allahu i mbron besimtarët e sinqertë dhe i shkatërron armiqtë e Tij.