ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 93

የቃላት ማብራሪያ፦

• فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ: ከእነሱ ዞረ፤ አለመሳተፍንና መለየትን ያመለክታል።
• لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ: በእርግጥ አደረስኩላችሁ፤ አስተላለፍኩላችሁ።
• رِسَالَاتِ رَبِّي: የጌታዬን መልእክቶች።
• نَصَحْتُ لَكُمْ: ለእናንተ ታማኝ ምክር ሰጠሁ።
• آسَىٰ: አዝናለሁ፤ አሳዝናለሁ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ነቢዩ ሹዐይብ (ዐ.ሰ) በሕዝቡ ላይ ቅጣቱ ሲወርድና ሲጠፉ ካዩ በኋላ ከእነሱ ዞረ፤ ከእነሱ መካከል ተለየ። ከዚያም በሐዘንና በሀሳብ የተሞላ ድምፅ ሆኖ እንዲህ አለ፦ "ሕዝቤ ሆይ! እኔ የጌታዬን መልእክቶች በሙሉ አደረስኩላችሁ፤ የተላክሁበትን ነገር ገለጽኩላችሁ። ለእናንተም ታማኝ ምክር ሰጠሁ፤ ወደ አላህ እምነት እንድትገቡና ከሠሩት ኃጢአት እንድትተዉ መከርኩ። ነገር ግን አልሰማችሁም፤ አልታዘዛችሁም። አላህን ካለማመንና መልእክተኞቹን ካለማረጋገጥ ጋር ጽኑ ሆናችሁ ቀራችሁ።" ከዚያም ለራሱ እየተናገረ እንዲህ አለ፦ "እንዲህ ባለው አላህን ክዳውንና በክህደታቸው ላይ ጸንተው በቀሩ ሕዝቦች ላይ እንዴት አዝናለሁ?" ይህንንም ያለው ልቡ በጣም ስለተጨነቀና ስለተጸጸተ ነው፤ ከዚያም ራሱን ወቀሰ፤ ማለትም ማስጠንቀቂያ ካደረስኩላቸውና ምክርን ካጠናከርኩ በኋላ በእነዚህ ከሓዲዎች ላይ ማዘን አያስፈልገኝም በማለት ነበር።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትምህርት ትሰጣለች፦ እውነተኛው ዳዒ (ጋባዥ) ሕዝቡን በጥሩ አነጋገርና በታማኝ ምክር መጋበዝ አለበት፤ ነገር ግን ሕዝቡ ካልተቀበለና ከተሸለለ ዳዒው ራሱን አይጨክን፤ ምክንያቱም የእሱ ተግባር ማድረስ ብቻ ነው፤ ውጤቱ ግን በአላህ እጅ ነው። ይህች አንቀጽ የነቢዩ ሹዐይብን ትዕግስት፣ ታማኝነትና ለሕዝቡ ያለውን ጥልቅ ፍቅር ታሳየናለች። እኛም የአላህን መልእክት ለሰዎች በማድረስ ረገድ ትጉ እንሁን፤ በምክርና በጥሩ ቃል ሰዎችን ወደ እውነት እንጥራ። አላህ የሚመራውን ሰው ማንም ሊያሳስት አይችልም፤ የሚያሳስተውንም ማንም ሊመራ አይችልም። እኛ የምንችለው ማድረስና መመከር ብቻ ነው። አላህ ሁሉንም ይምራን፤ ልቦቻችንንም ወደ እርሱ ያቅርብ።