Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 33

Сүзләрнең мәгънәләре:

• بِشَهَادَاتِهِمْ — шаһитлекләре белән (куәтләрендә, шәһадәт бирүләрендә).
• قَائِمُونَ — торучылар, нык торучылар, үтәүчеләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәрнең тагын бер сыйфатын бәян итә: алар үз шаһитлекләрендә нык торалар, ягъни шаһитлекләрен турылыклы үтиләр. Алар шаһитлекне хакыйкать буенча бирәләр, аны үзгәртмиләр, яшермиләр һәм бозмыйлар. Аларга якынлык, дуслык яки дошманлык тәэсир итми — алар һәрвакыт гаделлек белән шаһитлек бирәләр. Шаһитлек — ул зур әманәт, һәм алар бу әманәтне үз өсләренә алганнар, аны тиешенчә үтиләр. Алар шаһитлекне судларда, хөкемнәрдә һәм башка урыннарда кирәк булганда тулысынча бирәләр, аны яшермиләр, чөнки шаһитлекне яшерү — зур гөнаһ. Бу сыйфат аларның гөнаһлардан сакланучы, тәкъва мөэминнәр булуларын күрсәтә.

Гыйбрәтләр:

• Шаһитлек бирү — зур әманәт, һәм аны турылыклы үтәү — мөэминнең сыйфаты.
• Гаделлек һәрвакыт сакланырга тиеш, хәтта якын кешеләргә яки дошманнарга карата да.
• Шаһитлекне яшерү яки бозу — зур гөнаһ, ә аны туры үтәү — Аллаһы алдындагы югары дәрәҗә.
• Бу сыйфатлар мөэминне җәннәткә якынайта һәм аның иманын ныгыта.