سوره معارج — آیه 33

معانی کلمات:

• بِشَهَادَاتِهِمْ: جمع «شهادة» به معنای گواهی دادن و ادای شهادت در امور حقوقی و قضایی است. «شهادات» (به صیغه جمع) شامل همه شهادتهایی است که انسان در طول زندگی بر آنها احاطه پیدا میکند.
• قَائِمُونَ: برپادارندگان، کسانی که به آن قیام میکنند و آن را برپا میدارند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه توصیف مؤمنان راستین، به صفت دیگری از صفات برجسته آنان اشاره میکند و میفرماید: مؤمنان حقیقی کسانی هستند که به شهادتهای خود قیام میکنند و آنها را برپا میدارند. آنان شهادت را چنانکه باید و شاید ادا میکنند، بدون هیچ کم و کاستی، و در این راه نه خویشاوندی و نه دشمنی هیچ تأثیری بر آنان ندارد. آنان شهادت را برای رضای خدا و به حق اقامه میکنند و هرگز آن را کتمان نمیکنند، نه به خاطر طمع به دنیا و نه به خاطر ترس از قدرتمندان. آنان میدانند که شهادت امانتی است که خداوند بر دوش آنان نهاده و باید آن را به درستی ادا کنند، چنانکه در آیه دیگر میفرماید: «و کتمان نکنید شهادت را و هر که آن را کتمان کند، همانا دلش گناهکار است» (بقره: ۲۸۳). این قیام به شهادت، نشانه راستگویی، امانتداری و تقوای آنان است و در حقیقت، شهادت آنان چونان چراغی است که راه حق را در جامعه روشن میسازد و عدالت را در میان مردم برپا میدارد.

فواید و پیامهای آیه:

• ادای شهادت به حق، از مهمترین عوامل برقراری عدالت در جامعه است و مؤمنان راستین هرگز از این مسئولیت بزرگ شانه خالی نمیکنند.
• کتمان شهادت یا تحریف آن، خیانت در امانت است و انسان مؤمن هرگز به خود اجازه نمیدهد که با سکوت یا دروغ، حق کسی را ضایع کند.
• قیام به شهادت، نشانه شجاعت اخلاقی و ایمان استوار است؛ زیرا گاه ادای شهادت، هزینههایی دارد که تنها صاحبان تقوا از آن نمیهراسند.
• این آیه به ما میآموزد که در تمام امور زندگی، حتی در شهادت دادن، باید تنها رضایت خدا را در نظر بگیریم و از هرگونه تأثیرپذیری از روابط شخصی بپرهیزیم.