سوره نوح — آیه 18

معانی کلمات:

• یُعِیدُکُمْ: شما را بازمیگرداند.
• فِیهَا: در آن (زمین).
• یُخْرِجُکُمْ: شما را بیرون میآورد.
• إِخْرَاجًا: بیرون آوردنی حتمی و کامل (مصدر برای تأکید).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه سخنان حضرت نوح (علیهالسلام) خطاب به قومش، به یکی دیگر از نشانههای قدرت بیپایان خود اشاره میکند و میفرماید: همانگونه که آفرینش شما را از زمین آغاز کرد، بار دیگر پس از مرگ، شما را به زمین بازمیگرداند و در دل آن جای میدهد؛ سپس در روز قیامت، با ارادهی قاطع خود، شما را از قبرها بیرون میآورد؛ بیرون آوردنی که هیچ تردید و انکاری در آن نیست. این بازگشت و بیرون آمدن، نه تصادفی است و نه بیهدف، بلکه برای حسابرسی و پاداش و کیفر اعمالی است که در دنیا انجام دادهاید. زمین که نخستین بار مادهی وجودی شما را از آن آفرید، بار دیگر پیکر شما را در خود میپذیرد و در موعد مقرر، آن را تحویل میدهد تا در پیشگاه الهی حاضر شوید. این آیه، یادآور چرخهی حیات و ممات است که نشان میدهد مرگ پایان راه نیست، بلکه گذرگاهی به سوی حیاتی جاودان است.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به معاد و رستاخیز: این آیه، ایمان به روز قیامت را تقویت میکند و به انسان میآموزد که زندگی دنیا هدف نهایی نیست؛ بلکه مقدمهای برای زندگی ابدی است.
• قدرت بیپایان خداوند: بازگرداندن انسان به زمین و بیرون آوردن دوبارهی او، نشانهای از قدرت مطلقهی الهی است که هیچ چیز برای او دشوار نیست؛ همانگونه که آفرینش نخستین را آسان انجام داد، بازآفرینی نیز برایش ساده است.
• مسئولیتپذیری: با یادآوری روز خروج از قبرها، انسان احساس مسئولیت بیشتری در برابر اعمال خود پیدا میکند و میکوشد تا زندگی خود را بر اساس رضایت پروردگار تنظیم کند.
• امید به رحمت الهی: این آیه به مومنان امیدواری میدهد که مرگ، نابودی نیست؛ بلکه دروازهای به سوی رحمت و رضوان الهی است و کسانی که در راه ایمان و عمل صالح گام بردارند، با خروجی همراه با سعادت و خوشبختی ابدی مواجه خواهند شد.
• عبرت از سرنوشت پیشینیان: توجه به این حقیقت که همهی انسانها در نهایت به زمین بازمیگردند و دوباره برانگیخته میشوند، انسان را از غرور و تکبر بازمیدارد و او را به تواضع و فروتنی در برابر خالق هستی دعوت میکند.