Nuh surasi — Oyat 21

Kalimalarning ma'nolari:

• Asavni – menga bo‘ysunmadilar, itoatsizlik qildilar.
• Xasaran – halokat, ziyon, yo‘qotish va adashish.

Tafsir:

Nuh alayhissalom o‘z qavmidan umid uzgach, Robbisiga shikoyat va iltijo bilan murojaat qilib dedi: "Ey Robbim, men ularni Sening tavhidingga va faqat Sengagina ibodat qilishga da’vat qildim. Lekin ular menga bo‘ysunmadilar, da’vatimni rad etdilar va itoatsizlik qildilar. Ularning orasidagi oddiy va zaif kishilar esa o‘zlarining boyliklari va farzandlari ko‘pligi bilan mag‘rurlanib ketgan rahbarlariga ergashdilar. Holbuki, ularga berilgan mol-mulk va farzandlar ularni Allohga yaqinlashtirmadi, aksincha, bu ne’matlar ularning kufri va gunohlarini yanada ziyoda qildi. Natijada bu boylik va farzandlar ular uchun dunyoda adashish, oxiratda esa azob-uqubatdan boshqa narsani keltirmadi. Ular o‘zlarining bu boyliklari tufayli haqdan yuz o‘girdilar va o‘z qavmlarini ham yo‘ldan ozdirdilar."

Foydali saboqlar:

1. Mol-mulk va farzandlar inson uchun ne’matmi yoki balomi ekani, uning ulardan qanday foydalanishiga bog‘liq. Agar ular insonni Allohdan uzoqlashtirsa, demak ular halokatga sabab bo‘ladi.
2. Rahbar va peshqadamlar o‘z qavmlari oldida katta mas’uliyatga egadirlar. Ularning yo‘li noto‘g‘ri bo‘lsa, ularga ergashganlar ham halokatga uchraydi.
3. Nuh alayhissalomning duosi bizga o‘rgatadiki, inson o‘z da’vatida Allohga tavakkal qilib, natijani Undan kutishi kerak. Payg‘ambarlar ham o‘z qavmlarining iymonsizligidan shikoyat qilib, Allohga iltijo qilganlar.
4. Bu oyat musulmonlarga sabr va matonatni o‘rgatadi – haq yo‘lda bo‘lgan kishi, hatto yaqinlari va qavmi unga qarshi chiqsa ham, o‘z e’tiqodida sobit qolishi lozim.