Sure Nûh — Ayet 21

قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا

Kelime Anlamları:

• عَصَوْنِي (Asavnî): Bana isyan ettiler, emrime karşı geldiler.
• اتَّبَعُوا (İttebeû): Uydular, peşinden gittiler.
• خَسَارًا (Hasâran): Hüsran, zarar, ziyan; dünyada sapıklık, ahirette azap.

Tefsir:

Hz. Nûh (a.s.), kavminin iman etmekten yüz çevirdiğini ve kendisine karşı geldiklerini görünce, Rabbine şöyle niyazda bulundu: "Ey Rabbim! Ben onları gece gündüz Senin birliğine davet ettim, fakat onlar bana isyan ettiler, davetimi kabul etmediler. Üstelik içlerindeki zayıf ve güçsüz kimseler, kendilerine mal ve evlat verilen, buna rağmen bu nimetlerin şımarttığı ileri gelen zalim liderlerin peşine takıldılar. O liderler ki, kendilerine verilen mal ve evlat, onları Sana yaklaştırmadı; aksine bu nimetler onların azgınlığını artırdı, onları daha da hüsrana, sapıklığa ve ahirette azaba sürükledi."

Bu ayet, mal ve evladın kişiyi Allah'a yaklaştırmadığını, aksine bunların şımarıklık ve gurur sebebi olduğunda insanı helake götürdüğünü açıkça ifade eder. Nûh (a.s.), kavminin bu hâlini Rabbine arz ederken, aslında ümmetine de önemli bir ders vermektedir: İnsan, kendisine verilen nimetlerin şükrünü eda etmeli, bu nimetler onu Rabbinden uzaklaştırmamalıdır. Mal ve evlat, imtihan vesilesidir; bunları doğru kullanan kurtuluşa erer, yanlış kullanan ise hüsrana uğrar.

Ey iman eden kardeşim! Bu ayet bize gösteriyor ki, dünya malı ve evlat, Allah'ın rızasını kazanma yolunda birer vesile olmalıdır. Onları Allah yolunda harcayan, hayırlı evlat yetiştirmeye gayret eden kazançlıdır. Ancak bunları kibirlenme, başkalarına tepeden bakma ve Allah'a isyan etme aracı yapanlar, tıpkı Nûh kavminin ileri gelenleri gibi hüsrana uğrayacaklardır. Rabbimiz bizleri, nimetlerin şükrünü eda eden, malını ve evladını O'nun rızasına vesile kılan kullarından eylesin. Âmin.