Surja El-Muddeththir — Ajet 12

Kuptimi i fjalëve:

• Memedud (مَّمْدُودًا): I bollshëm, i gjerë, i vazhdueshëm në rritje dhe shumim.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar i drejtohet Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem) duke i thënë: "Lërmë Mua dhe atë që e krijova vetëm, pa asnjë pasuri e as fëmijë." Pastaj Allahu tregon se si e ka begatuar atë njeri me pasuri të madhe e të bollshme, që shtrihet e vazhdon të rritet vazhdimisht. Kjo pasuri ishte e gjerë dhe e shumtë, siç ishte rasti i Velid ibn Mugire, i cili ishte një nga pasanikët më të mëdhenj të kurejshëve. Allahu i kishte dhënë atij pasuri të madhe, fëmijë që ishin gjithmonë pranë tij, dhe i kishte lehtësuar rrugët e jetesës. Megjithatë, përkundër gjithë këtyre begative, ai njeri nuk e falënderoi Zotin e vet, por përkundrazi u bë armik i së vërtetës dhe i kundërshtoi argumentet e Allahut, duke mohuar Kuranin dhe duke u përpjekur ta luftonte atë. Prandaj, Allahu i Lartësuar i thotë Pejgamberit të Tij: "Lërmë Mua dhe atë" — domethënë, mos u shqetëso për të, sepse Unë do të merrem me të dhe do ta ndëshkoj për mosmirënjohjen e tij.

Përfitimet nga ajeti:

• Pasuria dhe begatia nuk janë domosdoshmërisht shenjë e kënaqësisë së Allahut me robin e Tij, sepse Allahu i jep pasuri edhe atyre që nuk i falënderojnë, e madje edhe armiqve të Tij.
• Njeriu duhet të jetë mirënjohës ndaj Allahut për begatitë që i ka dhënë, e jo t'i përdorë ato për të luftuar të vërtetën dhe për t'i kundërshtuar urdhrat e Tij.
• Allahu i Lartësuar është Ai që jep dhe Ai që merr; Ai që e ka krijuar njeriun nga asgjëja, mund ta shkatërrojë atë edhe me gjithë pasurinë dhe fuqinë që i ka dhënë.
• Ky ajet na mëson se çdo njeri që kundërshton të vërtetën dhe lufton fenë e Allahut, sado pasuri e fuqi të ketë, fundi i tij është shkatërrimi dhe dënimi, siç ndodhi me Velid ibn Mugire.