சூரா அல்-முததஸ்ஸிர் — வசனம் 12

சொற்பொருள்:

• مَالًا مَّمْدُودًا – நீண்டு விரிந்த, மிகுதியான செல்வம்; தொடர்ந்து பெருகிக்கொண்டே இருக்கும் வளம்.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், அல்லாஹ் தன் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறுகிறான். மக்காவில் இஸ்லாத்தின் கடும் எதிரியாக இருந்த வலீத் பின் முஃகீரா என்பவனைப் பற்றி இங்கு குறிப்பிடப்படுகிறது. அவன் தனிமையான நிலையில், செல்வமோ, சந்ததியோ இல்லாமல் பிறந்தான். அல்லாஹ் அவனுக்கு மிகுதியான செல்வத்தை வழங்கினான்; அது எப்போதும் பெருகிக்கொண்டே இருந்தது. விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு, வணிகம் போன்ற பல துறைகளில் அவனுக்கு வளம் கொழித்தது. அவனுடைய செல்வம் தொடர்ந்து வளர்ந்து கொண்டே இருந்தது. இவ்வளவு அருட்கொடைகளைப் பெற்ற பிறகும், அவன் நன்றி காட்டவில்லை; மாறாக, சத்தியத்தை எதிர்த்து, இறைத்தூதரை எதிர்த்து போராடினான். இந்தச் செல்வம் அவனுக்குச் சோதனையாக அமைந்தது, அவனுடைய அழிவுக்குக் காரணமானது.

பயன்கள்:

• செல்வம் என்பது அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை; ஆனால் அது நன்றி காட்டுபவர்களுக்கு வளமாகவும், மறுப்பவர்களுக்குச் சாபமாகவும் மாறும்.
• இவ்வுலக வளங்கள் ஒருவரின் மேன்மையை நிரூபிக்காது; உண்மையான மேன்மை இறையச்சத்திலேயே உள்ளது.
• அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு ஆறுதல் கூறுவதன் மூலம், நன்மையின் பாதையில் இருப்பவர்கள் எதிரிகளின் செல்வத்தால் கவலைப்படத் தேவையில்லை என்பதை உணர்த்துகிறான்.
• செல்வம் பெருமைக்கும் அழிவுக்கும் வழிவகுக்கும்; அதை நல்ல வழியில் செலவழித்து, அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்துபவர்களே வெற்றியாளர்கள்.