سوره مدثر — آیه 12

### معانی کلمات:

• مَمْدُودًا: گسترده، فراوان و پیوسته در حال افزایش؛ مالی که پایان ندارد و پیوسته در حال رشد و فزونی است.

### تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) تسلیت و دلجویی می‌دهد و می‌فرماید: ای رسول ما، مرا با کسی که خودش را در برابر حق و حقیقت قرار داده و با تو به دشمنی برخاسته واگذار! او همان کسی است که من او را در حالی آفریدم که در شکم مادر تنها و بدون هیچ مال و فرزندی بود، سپس به او ثروتی گسترده و بی‌پایان عطا کردم که از هر جهت در حال افزایش بود؛ اموالی که از تجارت، کشاورزی و دامداری به او می‌رسید و هیچ‌گاه قطع نمی‌شد. این نعمت‌ها را به او دادم تا او را بیازمایم، اما او به جای شکرگزاری، راه کفر و عناد در پیش گرفت و به آیات من پشت کرد. او که به مال و فرزندانش مغرور شده بود، آرزو داشت که بر نعمت‌هایش بیفزایم، اما من هرگز چنین نخواهم کرد؛ زیرا او با قرآن و حجت‌های من دشمنی ورزید و حق را انکار کرد. بنابراین، او را به عذابی سخت و طاقت‌فرسا گرفتار خواهم کرد که هیچ راه گریزی از آن ندارد. این آیه درباره «ولید بن مغیره» نازل شده است که از دشمنان سرسخت اسلام بود و با تمام توان در برابر حق ایستاد؛ و این هشداری است برای هر کسی که در برابر حق و حقیقت بایستد و نعمت‌های الهی را کفران کند.

### فواید و پیام‌های آیه:

1. هشدار به مغروران به مال و ثروت: مال و فرزند هیچ‌گاه نمی‌توانند انسان را از عذاب الهی نجات دهند؛ بلکه اگر در مسیر کفر و عناد استفاده شوند، خود وسیله هلاکت خواهند بود.
2. سنّت الهی در آزمایش بندگان: خداوند با دادن نعمت‌ها، بندگانش را می‌آزماید تا روشن شود که آیا شکرگزارند یا ناسپاس.
3. تسلیت به مؤمنان: این آیه به مؤمنان می‌آموزد که در برابر دشمنان مغرور و ثروتمند نهراسند، زیرا عاقبت آنان عذاب الهی است و مال و قدرتشان هرگز آنان را از قهر خدا حفظ نخواهد کرد.
4. پرهیز از عناد با حق: کسی که با حق و حجت‌های الهی دشمنی کند، حتی اگر از همه نعمت‌های دنیا برخوردار باشد، سرانجامش خواری و عذاب است؛ پس باید از چنین رفتاری دوری کرد و در برابر حق تسلیم شد.