சூரா அல்-முததஸ்ஸிர் — வசனம் 15

சொற்பொருள்:

• يَطْمَعُ – ஆசைப்படுகிறான், எதிர்பார்க்கிறான்.
• أَنْ أَزِيدَ – நான் (அவனுக்கு) அதிகப்படுத்த வேண்டும் என.

விளக்கம்:

இந்த வசனம், இறைவனால் மறுக்கப்பட்ட ஒரு இழிந்த நபரின் (வலீத் பின் முஃகீரா) தகுதியற்ற ஆசையை வெளிப்படுத்துகிறது. அவன் தன் தாய் வயிற்றில் தனியாகப் படைக்கப்பட்டான் – செல்வமும், சந்ததியும் இல்லாத நிலையில். பின்னர் அல்லாஹ் அவனுக்கு விசாலமான செல்வத்தையும், மக்காவில் அவனுடன் எப்போதும் இருக்கக்கூடிய பிள்ளைகளையும் வழங்கினான். மேலும் அவனுக்கு வாழ்க்கையின் வசதிகளை எளிதாக்கினான். இத்தனை அருட்கொடைகளுக்குப் பிறகும், அவன் இறைவனை மறுத்த நிலையில், தனக்கு இன்னும் செல்வத்திலும் சந்ததியிலும் அதிகப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறான்.

அவனது இந்த ஆசை முற்றிலும் தவறானது; ஏனெனில் அவன் இறைவனின் வசனங்களுக்கும், அவனது தூதருக்கும் எதிராகப் பிடிவாதமாகப் போராடுபவனாக இருக்கிறான். அவனுக்கு இன்னும் அதிகமாக வழங்கப்பட மாட்டாது. மாறாக, அவனுக்கு கடினமான வேதனையும், ஓய்வில்லாத சிரமமும் தான் காத்திருக்கிறது. இது போன்று எவர் உண்மைக்கு எதிராகப் பிடிவாதம் செய்து போராடுகிறானோ, அவனுக்கும் இதே தான் பரிசு.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு செல்வத்தையும் சந்ததியையும் வழங்குகிறான்; இது அவன் மீதான அன்பின் அடையாளம் அல்ல. எனவே, செல்வம் பெருமைக்குரிய அடையாளமாகக் கருதக்கூடாது.
2. இறைவனின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவற்றைப் பெற்று மேலும் பேராசை கொள்வதும், இறைவனை மறுப்பதும் மிகக் கடுமையான தவறாகும்.
3. அல்லாஹ்வின் வேதனை எவருக்கும் உறுதியானது – அவர் செல்வந்தராக இருந்தாலும், அதிகாரியாக இருந்தாலும் சரியே. மறுமையில் நீதி மட்டுமே நிலைக்கும்.
4. இந்த வசனம் நமக்கு போதிக்கும் பாடம்: நாம் எப்போதும் அல்லாஹ்விடம் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும்; அவன் வழங்கியதில் திருப்தியடைய வேண்டும். அதிக ஆசை நம்மை அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும்.
5. உண்மைக்கு எதிராக நிற்பவர்களின் முடிவு கேடுதான் – அவர்கள் எவ்வளவு பெரிய செல்வாக்கு பெற்றிருந்தாலும் சரியே. இது ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் எச்சரிக்கையாகும்.